Solo op reis: hoe doe je dat nou?

Eigenlijk is het heel simpel. Je boekt een reis of een vliegticket, pakt je tas en vertrekt. Meer is het eigenlijk niet. Behalve dat je bijna overal en altijd op jezelf bent aangewezen. Eenzaamheid kan bijvoorbeeld om de hoek komen kijken. Maar ook bepaalde dingen niet alleen durven doen. Denk aan alleen een eenzame straat inlopen of een drukke markt bezoeken, of misschien zelfs een restaurant alleen binnen lopen. En als je het restaurant eenmaal binnen bent, begint het moeilijkste, namelijk alleen eten! Alleen een drankje doen of alleen eten is iets wat de meeste mensen liever niet doen. Iets ‘alleen’ doen is heel vaak not done. Iemand die alleen eet, naar de bios gaat, uit gaat of een drankje doet, is eenzaam of heeft geen vrienden. Hetzelfde geldt voor iemand die alleen aan het reizen is. ‘Alleen’ heeft voor veel mensen dezelfde betekenis als ‘eenzaam’.
Dat er heel veel voordelen aan solo reizen zitten, heb ik al eerder besproken. Maar hoe je het jezelf nu makkelijker maakt alleen op reis, nog niet. Hieronder een aantal tips voor degene die het altijd al een keer hebben willen doen, maar het eigenlijk een beetje eng vinden.

Eten
Om maar meteen met het leukste, lekkerste, maar soms ook het meest moeilijke te beginnen. Hoe doe ik dit nu? Als je naar een restaurant gaat, kijk eens om je heen. Hoeveel mensen eten er alleen? Serieus, je bent nooit de enige!
Wat ik nog weleens doe, is iets te lezen meenemen. Of dat nu een folder, flyer, boek, krant of tijdschrift is, neem iets mee. Verder is er altijd nog de smartphone of de tablet. Als je wifi hebt en alleen eet, dan is dit het ideale moment om je mail te lezen of te gaan facebooken. Vergeet ook niet dat er veel eet- en drink gelegenheden zijn waar het meer dan normaal is om bezig te zijn op je laptop, tablet of smartphone, al dan niet omdat mensen er werken. Denk bijvoorbeeld aan de Starbucks. En zo zijn er nog veel meer van dit soort drink- en eetgelegenheden.
En wat soms ook gewoon een mogelijkheid is, is om simpelweg van je eten te genieten. Eet elke hap bewust, beleef het in het moment zijn BEWUST. Dit is wat ik ook tijdens mijn retraite heb geleerd. Ben bewust van je omgeving, van de smaken en ben dankbaar voor wat de natuur je schenkt aan voedsel. Kijk om je heen, kijk naar de andere mensen, observeer en geniet gewoon van het moment.
Als alleen in een restaurant eten echt een brug te ver is, dan eet je gewoon street-food. Al lopend eet je je eten op, of je gaat ergens op een bankje lunchen of in het gras picknicken. Als je in een hotel verblijft en een waterkoker hebt, dan kun je altijd nog noodles kopen. Heb ik ook weleens gedaan.
Als je in een hostel verblijft en zelf kookt, is er altijd wel iemand die mee wil koken of eten. Maar nog beter, vraag gewoon je medereizigers in een hostel om samen iets te gaan eten.
En als laatste, misschien kun je je afvragen of je er echt wakker van moet liggen wat andere mensen van je denken als je ergens alleen eet of drinkt. Als andere mensen al iets denken. Waarschijnlijk zijn ze met zichzelf bezig en denk jij dat andere mensen een mening over je hebben. Laat het lekker gaan!

Eenzaamheid
Eerlijk gezegd heb ik daar nooit zoveel last van in de zin dat ik mij alleen voel op reis. Of mijzelf verveel en mensen mis. Mensen missen soms het praten. Opeens kom je er achter dat je bijvoorbeeld al uren of een dag of 2 bijna niet hebt gesproken. Ik heb daar niet zoveel last van, thuis ook niet. Ik praat tegen mijzelf. Of tegen mijn kat. En op het werk tegen mijn computer of hardop tegen mijzelf. Ik betrap mijzelf erop dat ik zelfs tijdens het boodschappen hardop praat.
Ik kan mijzelf ook heel erg goed vermaken. Zo heb ik een e-reader gekocht met heel erg veel boeken en artikelen en heb ik een smartphone met spelletjes. En als ik echt momenten wil delen met vrienden of als ik ze mis, dan zoek ik wifi (mocht ik dat niet hebben) of een internet café op en ga WhatsAppen of Facebooken. Dit is namelijk ook een veelgehoord argument: “als ik alleen ben en leuke dingen ga doen, dan wil ik dit met mensen delen.” Dat kan!
Wat ik echter de beste oplossing vindt, is simpelweg een accommodatie zoeken waarbij je andere medereizigers ontmoet. Ik boekte meestal een nacht in een hostel (of meer als het beviel), maar homestays zijn ook een prima optie. Bij een homestay heb je meestal al de (enkele) gezinsleden om je heen of andere reizigers die er verblijven.
Op het vliegveld is het winkelen, een hapje eten of een drankje doen, mensen kijken, met mijn smartphone spelen of lezen. In het vliegtuig zorg ik dat ik tijdens een lange reis een vliegtuig heb waar ik mijn eigen scherm heb; tientallen spelletjes, series en films. Ik vermaak mij wel! En bij kortere vluchten is het lezen, series kijken op mijn tablet of slapen of kletsen met mijn buurman of buurvrouw. Ik zorg vooral dat ik tijdens het reizen (vliegtuig, bus of trein) iets te doen heb. En naar buiten kijken en genieten van het uitzicht hoort daar ook bij.
Je kunt je eenzaam voelen als je jezelf niet lekker voelt, als je iets naars hebt meegemaakt of je vrienden mist. Ik heb het heel even gehad in Cambodja toen ik erg veel last had van mijn keel en vervolgens bij mijn hotel aankwam in een pikdonkere straat in een bijna leeg hotel. Niemand om tegen te klagen en ik had alleen maar keelpijn en een loopneus. Gelukkig gaan dit soort dingen over en daarmee ook de eenzaamheid.
In Jakarta had ik de tijd van mijn leven, maar was er voor mijn vertrek ook een moment van eenzaamheid. De dag ervoor had ik een weeshuis bezocht. Ik dacht aan mijn biologische moeder en haar familie die (hoogstwaarschijnlijk) niet meer leven en dat er dus niemand meer is. Ik voelde me ineens eenzaam en erg verdrietig. En ik was alleen, alleen op mijn hotelkamer. Waarom de gevoelens onderdrukken? Ik liet ze gaan. Ik heb daarna mijn favoriete vervoersmiddel besteld om naar het vliegveld te gaan, namelijk de motorbike. Tijdens deze superrit verdwenen de gevoelens van eenzaamheid en verdriet. Kortom, laat het gevoel komen en kijk daarna hoe je jezelf weer zo snel mogelijk gelukkig kunt voelen. Of op z’n minst niet meer verdrietig.
Weet dat het niet erg is om je even eenzaam te voelen. Of gewoon niet lekker. En ja, dan loop je op straat en heb je misschien al een dag met niemand gesproken behalve winkel- en restaurantpersoneel. So what? Probeer ook te genieten van deze ‘eenzame’ momenten, in je gewone leven heb je ze vaak niet zoveel. Er zijn altijd mensen om je heen en je moet altijd overal iets van vinden. En luister naar je gevoel, misschien vind je het op een gegeven moment eigenlijk helemaal niet zo erg om niet te hoeven praten…

Sesilia en ik in Keraton

Sesilia heb ik leren kennen in Yogjakarta via Couchsurfing. Samen hebben we redelijk veel tijd doorgebracht.

Help! Ik durf niet!
Wat durf je niet? Alleen over te steken in het verkeer? Ik ook niet, dus ik probeer het oversteken dan ook te vermijden. Ik loop of iets om of iets verder (al dan niet naar een stoplicht), of loop gewoon met andere mensen mee. Ik vind verkeer in Azië gewoon eng. Het rijdt maar door elkaar, scooters, mensen die oversteken, weinig stoplichten en dan rijdt alles ook nog eens links. Toegegeven, na mijn tijd Thailand, Indonesië en Sri Lanka gaat het een stuk beter.
Gelukkig zijn er altijd mensen die je willen helpen. Zo stond ik een keer in Phnom Penh voor een hele drukke weg. Ik moest aan de overkant zijn, maar durfde echt niet over te steken. Doorlopen naar links of rechts was geen optie, want de weg was echt heel erg lang. Gelukkig stopte een heel aardige jongeman op een brommer en hij hielp mij oversteken. In Bandung bijvoorbeeld, is het ook meer dan normaal dat iemand je (al dan niet tegen betaling van 2000 IDR) je helpt.
Vreemde mensen om hulp vragen? Ja, kan eng zijn, maar niet vragen is helemaal niet goed. Over het algemeen zijn mensen behulpzaam en willen mensen je echt wel helpen. Word je zelf boos als een vreemde je de weg vraagt? Als een vreemde iets wil weten over wat dan ook? Nee. Loop met een vriendelijk gezicht op ze af en zeg ‘Pardon….’en stel je vraag. ‘Pardon’ zeg je dan in de taal van het land.
Bang dat als je er alleen op uit gaat je verdwaalt? In mijn geval doe ik dat ook als ik met iemand ben. Alhoewel…misschien wel iets minder vaak. Meestal loop ik een verkeerde kant op, met of zonder kaart. Ik loop dan om (of rijd om), maar uiteindelijk kom ik altijd wel weer terecht. Je bent alleen! Lekker belangrijk dat je verdwaalt of ergens te laat komt. Verdwaal en dwaal rond door de straten, geniet van het feit dat er niemand op je wacht en dat je lekker kunt doen wat je wilt. En in het ergste geval houd je een taxi aan en die brengt je weer naar je hotel. Klaar.

Maar hoe doe je dat nu oversteken? Belangrijk is dat je heel rustig doorloopt, de mensen blijft aankijken in hun ogen (als zij jou aankijken, hebben ze je gezien) en al dan niet je hand ietsjes omhoog houden. Niet ineens gaan rennen, go with the flow. In sommige landen en steden blijf ik het eng vinden, maar naar mate je langer in bepaalde landen verblijft, word je vanzelf wat brutaler en kun je op een gegeven moment gewoon oversteken zoals de locals het doen.

20160411_182356

Jules heb ik in Pattaya leren kennen en ik heb daar echt een supertijd gehad.

Enge mannen…enzo
Help, ik durf niet alleen ’s avonds over straat? In sommige gevallen moet je dit ook gewoon niet doen. In Sri Lanka werd mij meer dan eens door locals vertelt dat ik binnen moet zijn als het donker is. Behalve in Colombo, daar kun je iets makkelijker ’s avonds (laat) over straat. Vertrouw op je gevoel. Als mensen ’s avonds in grote getalen over straat lopen, dan is de kans groot dat je best kunt meelopen. En als je het niet vertrouwd, vraag het personeel van je hotel of hostel waar het veilig is en waar niet en hoe laat je het beste binnen kunt zijn. Zij weten echt wel wat wel of niet kan. Sla niet zomaar een leuk steegje (overdag) over omdat er niemand loopt. Of dat mooie park omdat je zo snel niemand ziet wandelen. Niet achter elke boom staat een potentiële verkrachter.
Voel je je echt niet prettig in een bepaalde omgeving? Last van opdringerige mannen of verkopers? Kijk boos! Zet je bitch-face op of ben simpelweg gewoon onbeschoft. Ikzelf ben wat dat betreft gezegend met een gezicht dat als ik niet lach of ook maar een beetje boos kijk, ik echt boos kijk. Vroeger kreeg ik daar nog weleens commentaar over op werk. Sindsdien lach ik de hele dag :).
In Sri Lanka heb ik nogal veel aandacht van mannen gekregen. Iets waar meer vrouwelijke toeristen ‘last’ van hebben. Het gaat hier niet om 2 x per dag, maar minimaal 10 x per dag opmerkingen en gebaren naar je hoofd krijgen. Niet altijd negatief of vervelend, maar de frequentie maakte dat ik mij niet altijd prettig voelde. Negeer het. Tot op zekere hoogte wende ik er aan en kon ik het negeren. Of knikte terug of lachte een keer en liep door.

Ik kan eigenlijk ook maar 1 tip geven aan solo reizigers om je veiliger te voelen. Om je zelfvertrouwen op dit gebied wat sterker te maken. Ga op vecht- of verdedigingssport. Of volg op z’n minst een zelfverdedigingscursus. Met een beetje googlen kom je erachter dat deze regelmatig door heel Nederland worden gegeven. Vind je vechtsporten eng? Genoeg mogelijkheden om te kiezen voor women-only. Zelf heb ik aan boksen, kickboksen en Krav Maga gedaan. Met name Krav Maga is een aanrader voor jong en oud. Hier leer je jezelf verdedigen in levensechte situaties. Je leert je verdedigen tegen meerdere tegenstanders, al dan niet gewapend met een mes of stok. Je leert los te komen uit wurggrepen en ander soort grepen, je leert je verdedigen tegen verkrachters en ontvoerders. Nog belangrijker, je ervaart hoe het voelt – om in een veilige omgeving – vastgepakt te worden, een lichaam tegen je te voelen en te slaan, te stoten en te schoppen.

Niek en ik in Liberty Plaza

Niek heb ik leren kennen in Polunnaruwa en in Colombo hebben we weer een keer afgesproken.

Mensen ontmoeten
Hoe je mensen ontmoet? Zoek ze op. Ik weet dat het makkelijker gezegd is dan gedaan, maar hier komt het eigenlijk wel op neer. Niet iedereen komt naar jou, soms moet je echt iets zelf doen. Gelukkig hebben we bijna overal ter wereld internet en kunnen we met z’n allen zoeken waar mensen elkaar ontmoeten. Denk bijvoorbeeld aan websites als:

MeetUp
Couchsurfing
Internations
Facebook groups

Couchsurfing is ideaal om locals te ontmoeten. Buiten hosting (blijven slapen) kun je ook gewoon afspreken voor een drankje. In Yogjakarta verbleef ik 5 dagen en heb 3 x met iemand van Couchsurfing afgesproken. Samen hebben we bezienswaardigheden bezocht, gegeten, gedronken en veel gesproken over elkaars land en cultuur.
Withlocals is een website waar je allerlei activiteiten met locals kunt doen, wel tegen betaling. Of dit nu een (dag)tour is of eten, je doet het met locals.

Wat ik doe is af en toe in hostels verblijven. Samen slapen zorgt toch voor bonding. En je bent simpelweg gewoon niet alleen. Bijna iedereen die daar verblijft staat open voor op z’n minst een praatje. Een drankje of samen iets ondernemen is dan niet meer zo moeilijk. Hetzelfde geldt dus voor homestays, je bent bij mensen thuis.

Bunk bed & breakfast hostel Yogjakarta

Samen slapen zorgt toch voor een beetje bonding.

Mijn allereerste reis alleen was naar Maleisië en Cambodja. Ik dacht dat het veilig was om alleen maar in hotels te verblijven. Hoewel ik zelfs daar nog een paar dagen Kuala Lumpur met een local heb ontdekt, denk ik dat het beter was om op z’n minst één keer een hostel te nemen. Je hebt gewoon net iets meer aanspraak.

En verder, praat met mensen, knoop een praatje met ze aan. Vraag aan een local iets over de omgeving, vraag aan een medereiziger waar hij of zij vandaan komt en hoe het bevalt. Met regelmaat zit ik naast iemand in het vliegtuig waar ik mee kan kletsen. De laatste keer naar Fuerteventura nog naast een stel dat veel heeft gereisd en tijdens de bustour naast een Schot die zo ongeveer letterlijk bijna elk land in de wereld heeft bezocht. Dit is overigens een andere manier, boek een dagtour. Geen tour met privé chauffeur, want dan heb je alleen je chauffeur, maar een dagtour via een touroperator of een reisbureau ter plekke. Meestal wordt je opgehaald in een bus of minibus en ga je samen met andere mensen een georganiseerde dagtour doen. Ik heb het altijd leuk gehad met de mensen op de dagtour.

En als je uitgaat of ergens een drankje wilt gaan doen en mensen wilt ontmoeten, ga aan de bar zitten. Is het niet de barman/vrouw, dan is het wel iemand anders met wie je zomaar ineens in gesprek kunt raken.

Mocht dit alles echt allemaal te eng zijn, dan kun je altijd nog op groepsreis gaan. En kies dan een groepsreis waar niet allemaal stelletjes zijn, maar een gemengd publiek.

Prambanan Wisnu tempel

Tracie deed dezelfde tour als ik naar de Borobodur en Prambanan. Samen hebben we de Prambanan gedaan.

Go with the flow
Luister naar jezelf. Als je alleen aan het reizen bent, heb je de keuze. Dus ook de keuze om alleen te zijn. Soms kan dit erg fijn zijn, maar ook een beetje eng. Wees vooral niet bang om alleen te zijn en laat de gedachten en gevoelens gewoon komen. Je leert jezelf alleen maar beter kennen.
Heb je behoefte om andere mensen te ontmoeten? Dan ga je daarvoor. Go with the flow. Zie wat er op je pad komt. In Sri Lanka heb ik veel locals ontmoet, maar op een gegeven moment had ik even behoefte om andere reizigers te ontmoeten. Praten over reizen, praten in het Engels en elkaar voor 90% verstaan ipv 50% of minder, praten over het land en de mensen. En ja, ook praten in je eigen taal. Ik heb een hostel opgezocht en voor 1 nacht geboekt. Het beviel mij zo goed, dat ik er een nacht aan vast plakte. Dit is dus ook het voordeel van niet te veel plannen tijdens je reis en gewoon lekker mee te gaan met de flow.

Shama en familie

Bij deze familie verbleef ik een paar nachten in Sri Lanka.

Voorbereiding
Als je alleen op reis gaat, is het belangrijk dat je jezelf goed voorbereid. Lees over het land, de cultuur en de bevolking. Zo weet je bijvoorbeeld voordat je naar Japan of China gaat dat Engels echt niet door iedereen gesproken wordt. Een paar woordjes en zinnen Japans of Chinees leren van te voren, is dus geen slecht idee.
Maar lees ook over de gewoonten en tradities in een land. Dat wat je zelf misschien raar vindt, kan daar heel normaal zijn. Het voorkomt al te grote culture-shocks, hoewel dit juist soms ook weleens goed kan zijn. Het schudt je als het ware even wakker.
Niet in ieder land is het makkelijk om contact te krijgen met de lokale bevolking. In Japan is dit bijvoorbeeld erg moeilijk. Deze kennis maakt bijvoorbeeld dat je van te voren weet dat je misschien redelijk veel tijd zoiets als alleen bent en dat het niet raar is als je na een week nog niet met een Japanner hebt gesproken.
Een goede voorbereiding zorgt ervoor dat je jezelf zekerder voelt en enigszins weet wat je kunt verwachten.

 

En wat doe jij om het solo-reizen wat makkelijker te maken voor jezelf?

 

20160516_201656

Tiger en ik hebben elkaar leren kennen in een homestay in Batticaloa. Dit was wat zij het liefst deed, op mijn schoot liggen.

20160517_151140

Als je een georganiseerde tour doet, is er altijd nog je gids. Dit is Kingsley, het was niet alleen leerzaam, maar ook gezellig!

Save

No comments yet.

Geef een reactie

Reis met mij mee!
Over de wereld en door het leven, naar bestemmingen ver weg en dichtbij.
We respect your privacy.

UA-66295536-1