Solo reizen: waarom zou je alleen op reis gaan?

Ik denk dat ik een jaar of 14 of 15 was toen ik met school naar Londen ging. Op een gegeven moment had ik geen zin meer om bij de mensen uit mijn groepje te blijven. Ik zei dat ik alleen verder ging. Waarom zou ik nu alleen op reis gaan in een onbekende stad? Sommige leerlingen wilde mij nog een kaart meegeven, maar ik zei dat dit niet nodig was. Ik weet nog dat ik in een woonwijk terecht kwam en een paar keer aan mensen de weg heb moeten vragen. Na een aantal uur ben ik waarschijnlijk weer wat leerlingen tegen gekomen, maar die paar uur alleen in een grote stad vond ik echt cool. En ook stoer van mijzelf, dat ik dit durfde! Nu ik ongeveer twee keer zo oud ben, vind ik het niet echt meer stoer, maar nog steeds wel echt cool.
Na een taalcursus in Spanje (niet echt helemaal solo) en mijn eerste keer naar Azië ben ik nog een keer solo naar Spanje gegaan. Binnenkort ga ik solo naar de Canarische Eilanden en daarna weer naar Azië. Ik mag dan geen 15 meer zijn, maar ook als 30+-er blijft het spannend. Niet zozeer de korte reizen, maar wel de paar maanden solo reizen in Azië. Hoe dichter ik bij de datum van vertrek kom, hoe spannender het wordt. Dezelfde vragen als jaren geleden gingen door mijn hoofd. Hoe kom ik van A naar B? Zal ik mensen ontmoeten? Wat als ik heel slecht weer heb? Wat als er ‘iets’ vervelends gebeurd? Wat als ik heimwee krijg?

Solo reizen = Cadeautje voor jezelf
Bij alle enge gedachten en vragen over eenzaamheid en wat er allemaal wel niet kan gebeuren, herinner ik mijzelf er weer aan dat dit een cadeautje aan mijzelf is. Een paar maanden alleen reizen, gewoon omdat het kan. Ik mag doen en laten wat ik wil, ik kies wat ik wil doen en wanneer ik het wil doen en ja, ik ben helemaal op mijzelf aangewezen. Of je nu 2 maanden gaat of 2 weken, solo reizen doe je voor jezelf. Want zeg nu zelf, wanneer doe je nu echt iets alleen in je leven, helemaal voor jezelf? Alleen en voor jezelf? Wanneer krijg je de kans om op jezelf aangewezen te zijn, zelf keuzes te maken en ja, zelf je angsten onder ogen te zien? Bijna nooit. Altijd is er wel iemand om je heen. En dat is fijn, maar het is ook fijn om even alleen te zijn. Alleen ben je natuurlijk niet echt, maar je bent wel even alleen in een compleet andere omgeving zonder familie of vrienden of andere mensen die je kent. Voor Janice van de Solo Traveler is een solo traveler “simply someone who leaves their friends and family behind. In so doing, you leave behind the influence and expectations of others. You find freedom to live your journey more intensely and explore its meaning more fully.”

"Solo" in Kuala Lumpur

Solo in Kuala Lumpur

Wie ben ik en wat wil ik?
Persoonlijk merk ik dat het bijdraagt aan mijn persoonlijke ontwikkeling. Dat ik eigenlijk best veel durf en niet snel bang ben, dat ik het fijn vind om in alle vrijheid mijn eigen keuzes te maken en dat ook echt af en toe nodig heb. Beetje zelfreflectie wat ik vind en wat ik wil. Heerlijk dat ik helemaal zelf kan kiezen waar ik naartoe wil en met niemand hoef te overleggen. Ik vind het geweldig om rond te struinen in een vreemde omgeving tussen vreemde mensen. Het verkeer vind ik in een ander land best eng en soms loop ik maar om omdat ik niet durf over te steken of ik steek over met andere mensen zodat ik het niet alleen hoef te doen. En ondanks mijn reizen, mijn contacten met andere culturen, mijn vrijwilligerswerk met verschillende nationaliteiten, redeneer ik nog best wel vaak vanuit mijn eigen cultuur waardoor ik soms ook oordelend ben over andere mensen en culturen. Dat betekent dus soms ook dat je dus eigenlijk je eigen cultuur best wel superieur vindt aan andere culturen. En ja, het gaat soms onbewust.
Wat ook onbewust gaat, is dat je nadenkt over jezelf. Tijd voor jezelf en even alleen zijn, laat je onbewust ook nadenken over je leven, je keuzes en wat voor jou belangrijk is. Of je nu wilt of niet. Kortom, een beetje tijd voor jezelf, is op z’n tijd helemaal zo slecht nog niet.

Solo in Valencia

Solo in Valencia

Wat is nu het meest verschrikkelijke wat kan gebeuren?
Deze vraag stel ik mij vaak als ik mij enigszins zorgen ga maken. Of andere mensen zich zorgen maken over mij en mijn solo reizen. Ja, ik kan verkracht en/of vermoord worden, in elkaar geslagen worden en worden beroofd. Ik kan alles kwijtraken en zonder paspoort en zonder geld komen te zitten. Dat laatste is misschien nog het minst erg, dan kun je altijd nog naar een ambassade gaan. Lichamelijk geweld is een ander verhaal. Maar dan denk ik, dat kan hier ook. En als je echt naar de verschillende statistieken van landen gaat kijken over geweld, dan kan het in je eigen stad misschien nog gevaarlijk zijn dan aan de andere kant van de wereld. Christine Gilbert van Almost Fearless heeft hier een interessant artikel over geschreven.
Vaak is het meest erge wat er kan gebeuren dat je in een scam trapt, teveel betaald voor een activiteit, ergens in trapt en geld verliest. Je kan verdwalen. Maar zelfs met handen en voeten is er altijd wel iemand aan wie je de weg kunt vragen. Of nog simpeler, houd een taxi aan en geef het adres van je hotel of hostel. In het meest erge geval word je enigszins afgezet door je taxi chauffeur. Je kunt een paar dagen ziek worden van het eten van bepaald voedsel. Heel vervelend, maar vaak is het met een dag of 2 over en ja, in het meeste erge geval eindig je bij een plaatselijke huisarts of ziekenhuis. Heel jammer van die paar dagen, maar je leeft tenminste nog.

Solo in Alicante

Solo in Alicante

Je kunt altijd naar huis
Wat mij altijd gerust stelt, is de gedachten dat ik altijd naar huis kan. Ik zorg er altijd voor dat er genoeg geld op mijn rekening staat om een ticket terug te kopen. Sowieso zorg ik er altijd voor dat ik genoeg geld achter de hand heb. Ik ben dus niet de avonturier die met 500 euro op de bankrekening een paar maanden weg gaat en wel ziet waar het schip strandt. Dus genoeg geld op de rekening en ik neem een creditcard mee. Ik zorg ervoor dat ik altijd geld heb om eventueel een hotel in te vluchten als mijn hostel niet ok is of als mijn couchsurf gastheer of vrouw niet ok blijkt te zijn. En ik heb een EHBO-kit. Een klein tasje met verschillende soorten pijnstillers, immodium, strepsils, codeïne, antigrippine, verband, pleisters en ORS. Gewoon om de simpele reden dat ik mij daar beter bij voel. Gelukkig ben ik nooit beroofd, nooit ziek geworden op een verkoudheidje na (dat krijg je met al die airco) en heb nooit lichamelijk geweld meegemaakt. Ergens teveel voor betaald en dubbel en dwars afgezet? Oh ja, vast vaker dan ik zelf weet. Zijn er momenten dat het echt even niet leuk was? Ja hoor, net als in je dagelijkse leven, dat hoort er nu eenmaal bij. Die keer dat ik urenlang op een vlieg zat te wachten op mijn vlucht naar Phnom Penh met erge keelpijn en een loopneus. Eindelijk aangekomen in Phnom Penh kon de chauffeur het hotel niet vinden, aangekomen bij het hotel was de hele straat gewoon donker, volgens mij durfde ik niet eens meer eten te halen en ben ziekjes naar mijn kamer gegaan. Daar zat ik dan, alleen en verkouden….. En de volgende dag scheen de zon, zag ik hoe mooi het hotel eigenlijk was, hoe lekker het ontbijt en dat de straat eigenlijk best mooi was zo in het licht. Zo gaan die dingen….. 🙂

Solo in Ankor Wat

Solo in Ankor Wat

Kortom…
Wat houd je tegen om een keer solo op reis te gaan? Al is het maar voor een paar dagen. Je zult verstelt staan hoe makkelijk het is om een praatje met vreemde mensen te maken, hoe prettig het is om alleen keuzes te maken en hoe relaxed het is dat je alles alleen beslist. En dan heb ik het niet eens over de life changing moments die soms gebeuren simpelweg omdat je even alleen bent.

2 Responses to “Solo reizen: waarom zou je alleen op reis gaan?”

  1. Ange de Beer schreef:

    Leuk verhaal Diana en dit solo reizen past helemaal bij je, Avontuurlijk! Je vertrek nadert, wat zal je je verheugen.

Geef een reactie

Reis met mij mee!
Over de wereld en door het leven, naar bestemmingen ver weg en dichtbij.
We respect your privacy.

UA-66295536-1