Ready for take-off!

Ik ben klaar voor vertrek. De periode waarvan ik dacht dat deze nooit zou komen, is er dan eindelijk. De tijd ging zo langzaam…en nu vliegt de tijd voorbij! Een deel van de reis is uitgestippeld, een deel niet. Zo staan enkele plaatsen al vast, evenals de accommodatie. Wat nog niet gereserveerd is, wil ik met couchsurfing oplossen. Als ik dan toch in een ander land ben, laat ik dan meteen maar kijkje nemen in het leven van locals. Verder wil ik zo veel mogelijk experimenteren, in de breedste zin van het woord!

Wel of niet regelen?
Ik vind het handig om een aantal dingen al vanuit huis te regelen, maar ook niet alles want dan beperk ik mijzelf in mijn vrijheid. Een aantal zaken heb ik al geregeld en zelfs al betaald, zoals treintickets en vliegtickets en een homestay in Yogya en hier en daar een hotel en hostel. Ik vind dat zelf wel handig. Betekent ook dat je minder geld hoeft te pinnen. Je wilt niet alles in 1 x pinnen, maar ook niet elke week gezien de extra kosten die hier aan vast zitten.
In Thailand en Indonesië staan de plaatsen die ik wil bezoeken voor het grootste gedeelte alvast vast, in Sri Lanka alleen de eerste paar dagen. Daar wil ik gewoon lekker gaan rondzwerven. Dus een beetje georganiseerd en een beetje los.
Hetzelfde geldt voor je bagage; wat neem je nu allemaal mee? Niet te weinig, want je wil niet om de 2 dagen wassen of 3 dagen in dezelfde onderbroek lopen. Maar ook niet te veel, want al die kilo’s moet je immers zelf dragen. In de hitte. Ik neem zo min mogelijk mee. Het is mij gelukt om met 8,4 kilo te gaan reizen!

Praktisch
Sommige mensen werken met lijstjes, ik niet. Niet zo verstandig, kom ik in de laatste week achter. Maak een maand van te voren een lijstje met wat je nog moet doen en eventueel moet kopen of regelen. Heb je er bijvoorbeeld wel aangedacht om je betaalpas op ‘wereldwijd’ laten zetten? Die van mij stond nog standaard op ‘Europa’. Lekker handig als ik op het vliegveld in Bangkok sta….Of die nieuwe broek die ik voor mijn reis heb gekocht, die moest last minute nog korter gemaakt worden. Een laatste afspraak bij de fysio om de komende maanden door te komen. De laatste rekeningen die nog betaald moeten worden. En zo zijn er nog heel veel dingen die er op het laatst bij in kunnen schieten. Wees verstandig en maak een lijstje!

Doe eens iets nuttigs
Aangezien je als reiziger naast je hedonistische levensstijl ook nog iets nuttigs kunt doen, heb ik besloten om ook deze reis iets terug te geven aan de landen die ik bezoek. Zo kwam ik het Daya Project tegen dat precies dat wil doen. Het stimuleert reizigers (al dan niet zakenreizigers) om terug te geven en je reizen zinvoller te maken door simpelweg iets nuttigs te doen in het land waar je bent. Feit blijft gewoon dat als je het uit rijke Europa komt, je het in veel opzichten (financieel, meer kansen, meer vrijheid) beter hebt dan de mensen in de landen die je soms bezoekt. Mijn collega zet bijvoorbeeld elke keer als ze naar Indonesië gaat een privé project op en gaat dan naar bijvoorbeeld een weeshuis en kijkt wat ze nodig hebben. Zelf heb ik het met mijn vader ook gedaan. En mijn ouders hebben hetzelfde gedaan toen ze mij haalde in Indonesië en mijn zusje in Sri Lanka. Dus ik heb al wat voor-onderzoek gedaan wat ik zou kunnen doen in Indonesië.

Check!
Zeker voor mij persoonlijk waren de laatste weken een beetje….dynamisch. Eigenlijk de laatste jaren ook, maar vooral de laatste weken. Laatste grote vrijwilligersklus afronden, op werk dingen afronden, privé dingen die lopen…. Op het laatst was ik amper nog met de reis bezig. Nou ja, tot vlak daarvoor dan, dan kom je erachter wat je nog allemaal moet doen. Of wordt je ineens wakker geschud door een soort een spanning die ineens door je lichaam schiet: “Oh nee! Ik ga al bijna op reis! En best lang!”. Ik lag in bed toen het gebeurde, ik hoorde ineens mijn hart kloppen! Het is die adrenalinestoot die er dan voor zorgt dat je snel nog even alles regelt wat je moet regelen. Maar dus makkelijk te voorkomen door gewoon een lijstje te maken.
Wat ik ook wel erg cool vind, is dat ik uiteindelijk toch weer doe wat ik wilde doen. Als ik zeg dat ik iets wil gaan doen, dan doe ik het ook eigenlijk altijd. Soms met wat vertraging (zoals mijn masteropleiding afronden), maar uiteindelijk doe ik het. Vroeger al. Ik wilde iets, ging er voor werken en zorgde dat ik het kreeg. Of dat nu een brommerrijbewijs, studie of kat was, uiteindelijk kwam het er. Ik zei dat ik meer wilde gaan reizen en vooral ook een grote, lange reis maken. Ben gaan sparen, onderverhuren en alles gaan regelen. Check! off the bucketlist!

Als het gaat om reizen…op de een of andere manier wordt dat altijd uitgesteld. Als je mensen vraagt als ze oud zijn wat ze nog hadden willen doen in hun leven, dan is het antwoord vaak ‘ik had wel meer willen reizen’. Als je mensen vraagt wat ze graag willen doen als ze al dan niet een miljoen winnen, is het vaak ‘reizen’, of ‘meer van de wereld zien’. Ik kan mij niet voorstellen dat het leven wat je graag zou willen, dat dat alleen maar mogelijk is als je veel geld hebt ofzo.

Maar goed, ik ben klaar om weer iets van mijn bucketlist af te checken. I am ready for take off!

 

Leuke oefening
In het kader van “deel je kennis en de leuke dingen des levens….” hier een leuke oefening die ik ooit heb gelezen.

Wat voor leven zou je willen? Schrijf in detail jouw ideale dag op papier. Hoe laat je op staat, wat je doet, met wie, wat je eet, etc. etc. In hoeverre komt jouw leven overeen met deze dag? En wat ga je eraan doen om jouw ideale dag werkelijkheid te maken? En het is jouw dag, alles mag. Waar het om gaat is dat je kijkt wat je kunt doen om dat leven te leiden, mocht dit compleet anders zijn dan hoe je nu leeft. En vergeet niet dat vaak niet eens zulke grote veranderingen nodig zijn. Steeds meer werkgevers gaan bijvoorbeeld over tot flexibele werktijden.
Leg daarnaast je wishlist of bucketlist (of hoe je een dergelijke lijst met doelen en dromen wilt noemen). Je doelen en dromen voor het komende jaar, voor de komende 5 jaar en voor de rest van je leven. Wat ga je eraan doen om deze te bereiken?

Ik kan mij gewoon niet voorstellen dat als je een ideaalbeeld hebt van je leven, dat dit pas mogelijk is als je met pensioen bent. Of dat het een droom moet blijven omdat iedereen dat zegt. Want ideaal en droom bestaat niet. Ok, dat klopt, maar je kunt er op z’n minst heeeeel dichtbij komen.

En ja, ik heb zelf deze oefening ook gedaan. Op mijn bucketlist staat o.a. een roadtrip door de VS, de Kilimanjaro en jazeker…..ooit een gezin. Een hond, kat, vrouw en huisje waar ik op z’n minst een halve cirkel omheen kan lopen. Met een tuintje waar de hond in de zomer in een zwembadje kan spelen. En er staat nog wel meer op, maar dat is voor mij :).
Het gaat dus om de oefening wat je zou willen, zonder alle stemmetjes dat je voor een gezin een vrouw nodig hebt die jou ook leuk vindt en dat je wel gezond moet zijn om de Kilimanjaro te beklimmen en dat een hoekhuis best prijzig is. Lekker belangrijk, gaat het niet om. Het is mijn lijst!

8 Responses to “Ready for take-off!”

  1. Meola schreef:

    Heey Diana,
    Geert-Jan, Mels & ik wensen jou een super fijne,leuke, spannende, uitdagende en niet op z’n minst veilige vakantie!! Heel mooi beschreven blog hierboven Diana! Ik heb respect en bewondering in hoe jij het leven bekijkt! Geniet van je vakantie en we zijn enorm benieuwd naar je verhalen! Dikke X van ons!

    • Diana schreef:

      Ha Meo! Dank voor je bericht. Wat een lief berichtje :).
      Ik zal geen al te gevaarlijke dingen doen en veilig weer thuis komen.
      En daarna snel weer een keer afspreken!

  2. Lisan schreef:

    Lieve Diana, hele fijne reis alvast! Ik ben zo benieuwd naar je verhalen!

  3. Mandy schreef:

    Ik vind je een heldin!

  4. Ange de Beer schreef:

    wat een leuke blog en heel filosofisch. Wat nu kan, gewoon maar doen, dus…..

Geef een reactie

Reis met mij mee!
Over de wereld en door het leven, naar bestemmingen ver weg en dichtbij.
We respect your privacy.

UA-66295536-1