(Ongeveer) een maand later – terug uit Azië

Colombo, ongeveer 5 uur in de middag. Ik pak mijn tas voor de laatste keer. De laatste vier vluchten naar huis komen eraan. Ik heb afscheid genomen van de mensen die ik de laatste dagen in Sri Lanka heb ontmoet. Wat heb ik het leuk gehad! Ik had helemaal geen zin om weer naar huis te gaan…. Ik dacht aan Sesilia en mijn tijd in Jakarta. En aan alle watervallen waar ik onder heb gestaan.
Ondertussen aangekomen in Thailand. Daar zit ik dan in de bus van het vliegveld Bangkok Don Muang naar het vliegveld Suvarnabhumi International Airport. Zal ik de bus nemen richting centrum? Gewoon nog even in Bangkok blijven? Weer naar Pattaya gaan en Jules opzoeken? Weer even naar het strand? Ticket omboeken?
Ik heb het niet gedaan…… Waarom ik het niet heb gedaan? Ik moest weer naar huis. Moest, omdat het niet goed ging met degene die op mijn appartement en kat paste en het ook niet goed ging met de gezondheid van een familielid. Zo gaan die dingen, soms moet je je aan je travel plan houden. That’s life: er is meer dan alleen reizen.

Met Sesilia in Fort Vredeburg

Met Sesilia in Fort Vredeburg

Na Muang Waterfall op Koh Samui

Na Muang Waterfall op Koh Samui

En dan ben je thuis…
En merk je dat je razendsnel weer in de thuis-modus zit, alsof de reis weken geleden was. Ik had heimwee. De eerste weken sprak ik zo vaak mogelijk met mensen af, het gaf afleiding. Daarnaast had ik nog een paar weken degene in huis die op mijn appartement en kat heeft gepast. Dat was niet ideaal. Ik ben erachter gekomen hoe vies mensen kunnen zijn. Op zichzelf! Het was ongelooflijk in wat voor rommel zij leefde – op mijn kamer. En hoeveel eten over de datum ik heb weggegooid dat in de koelkast stond. De druppel was toen ik een keer haar was mee waste met mijn was en haar onderbroeken nog steeds vies waren…..nadat ze uit de was kwamen! Ik begon smetvrees te kweken in mijn eigen woning. Maar goed, ook zij is weer vertrokken en het werd weer rustig in huis. En schoon.

In plaats van de eerste weken alleen maar afspreken met mensen, besloot ik om daarna het tegenovergestelde te doen. Zo min mogelijk afspreken. Ik heb voorlopig niemand meer in huis, ik heb de tijd en ruimte voor mijzelf. Afleiding is leuk, maar het woord zegt het al: met iets bezig zijn zodat je niet bezig hoeft te zijn met ….. dat waar je niet bezig mee WILT zijn. Ik heb ondertussen alweer regelmatig in de upward- en downward facing dog position gestaan (jazeker, yoga) en probeer met regelmaat te mediteren, te bewegen en gezond(er) te eten.
Ik heb ook nog steeds contact met mijn nieuwe kleine zusje Sesilia uit Yogjakarta. Van haar ouders mag ze over 2 jaar naar Nederland om au pair te worden. Maar eerst haar studie afmaken. Ook is er af en toe contact met 2 andere mensen die ik heb ontmoet in Yogjakarta en app ik nog steeds met een dame uit Thailand. Zij en haar vriend heb ik ontmoet in een skybar in Koh Samui. Jules komt eind juli naar Nederland en ik vind het super om hem weer te zien! Een reis is niet per se afgelopen bij het uitstappen uit het vliegtuig.

Koh Samui Beach

Koh Samui Beach

Hoe houden we het spannend!
Als je op reis bent is elke dag anders, elke dag is er wel iets nieuws en elke dag worden al je zintuigen geprikkeld. Je weet niet wat er komen gaat en dat is spannend! Dit is wat reizen vaak ook zo verslavend maakt. Thuis, kom je echter weer in het ritme van….thuis. Of het nu werken, studie, boodschappen, vrijwilligerswerk of je relatie is, je komt in een soort van ritme en het leven is ineens een stuk minder spannend dan je reizende leven.
Aangezien ik nog wel even thuis zou zijn, moest ik toch een manier vinden om hiermee om te gaan. Enerzijds wil ik mijn leven zo spannend en interessant mogelijk maken. Niet alles volplannen, maar ruimte laten voor flexibiliteit en spontaniteit. Vaker ‘ja’ zeggen en niet ‘ik kijk wel’ of ‘ik weet het nog niet’. Misschien een cursus volgen, of dit nu een taalcursus, kookcursus of paardrijden is. Gewoon iets anders. Mijn eigen stad beter en meer verkennen. Er zijn zoveel bezienswaardigheden en musea die ik nog niet heb gezien in Den Haag. Genoeg te doen en genoeg over te schrijven.
Anderzijds wil ik de rust zien te vinden in het ‘voorspelbare’ en het ‘saaie’. Het is nu eenmaal wat het is en misschien is de dagelijkse sleur en voorspelbaarheid niet eens zo erg. Het is deze tijd die je kunt gebruiken om te schrijven, met vrienden af te spreken en het gewoon lekker relaxed aan kan doen. Juist, omdat je weet wat er komt en je zintuigen niet constant worden geprikkeld. Daarnaast is het ook wel goed om heimwee te voelen, je te vervelen en de sleur niet leuk te vinden. Het zorgt er namelijk weer voor dat je zo snel mogelijk een volgende reis aan het plannen bent!

Viharamahadevi Park in Colombo

Viharamahadevi Park in Colombo

Lessons learned
Ook al ben ik alweer een tijdje thuis, niet alles is vergeten of verwaterd na mijn reizen. Nog steeds doet ‘wachten’ mij vrij weinig. Of ik nu in de rij ergens sta of dat er ergens vertraging is. Als ik ergens naartoe reis, laat ik alles op mij afkomen. Daar waar ik geen invloed op uit kan oefenen, maak ik mij niet druk om. Nog steeds niet. Soms een beetje, maar dat krijgt heel snel een plaatsje.

Als je je ook maar enigszins verdiept in de sociale zekerheid van landen als Indonesië, Thailand en Sri Lanka, dan ben je heel blij dat je in Nederland woont. Ik ook. Sommige dingen kunnen beter en de alsmaar groter wordende haat en angst voor alles wat niet-Nederlands is, baart mij zorgen. Maar…er is altijd een staat die voor mij zorgt. De corruptie is heel laag (en als het er is, wordt het vaak bestraft), de infrastructuur is ontzettend goed en het land is erg schoon. En misschien nog wel het belangrijkste, de mensenrechten staan hoog in het vaandel. Als vrouw ben ik gelijk aan een man, als lesbische vrouw heb ik dezelfde rechten als een heterovrouw en hoewel het allemaal in de praktijk misschien nog weleens anders uitpakt, voor de wet ben ik gelijk en gelijkwaardig. Ik ben hier dankbaar voor. Dankbaar dat er op z’n minst nog een bijstand is als het nodig is, een AOW (zij het tegen de tijd dat ik er gebruik van maak, iets lager) en zorg. Het is soms best mooi om te zien hoe families in deze landen met elkaar en bij elkaar leven. Kan erg prettig zijn, er is altijd iemand om je heen die mee kan helpen het gezin en de familie draaiende te houden. En als het goed gaat, is het nog gezellig ook! Maar in veel gevallen is het ook simpelweg noodzakelijk. Wie zorgt er anders voor je als je oud of ziek bent? Geen uitkeringen, alleen familie. Je bent echt afhankelijk van elkaar.

Reizen na Azië
Ik ben na mijn terugkomst uit Azië nog naar Stuttgart en Berlijn geweest om vrienden op te zoeken. En in Berlijn kwam ik weer helemaal tot rust. Zoals gewoonlijk, als ik in Berlijn ben geweest. Niet alleen vind ik het superrelaxed daar, maar krijg er ook vaak een spiegel voorgehouden. De omgeving (veelal Kreuzberg), de mensen, de sfeer. Het laat me altijd weer nadenken over wat ik wil in het leven en wat ik belangrijk vind. En wie ik belangrijk vind. De laatste keer in Berlijn was vorig jaar rond april. Volgens mij was het ook toen dat ik besloot om te kijken of ik kon gaan reizen. Ook is er weer gesproken over een tijdje wonen en werken in Berlijn en het is weer een stapje concreter geworden. Wie weet, volgend jaar?

Ik probeer dit jaar nog terug te gaan naar Indonesië. Niet meer zo lang, maar een ‘gewone’ vakantie van 2,5 week ofzo. In augustus ga ik waarschijnlijk nog een paar dagen naar Duitsland. Maar ook de weekenden (en weken) in Nederland kan ik zo spannend en leuk mogelijk maken. Op het Thailand Grand Festival in Den Haag deed ik net alsof ik even in Thailand was, diezelfde dag samen met Robert naar het museum de Gevangenpoort geweest. Tientallen keren langs gefietst en gelopen en al vaak gezegd dat ik daar nog weleens naartoe zou willen gaan. Eindelijk gedaan! Met Susan de Pier op Scheveningen bezocht en door het centrum van Den Haag gedwaald. Gewoon lekker dagje genieten van Den Haag. Binnenkort een weekendje Elst (dat is een mini dorpje in het oosten van het land) en Eindhoven, waar ik vandaan kom. Soms vergeten we dat we niet honderden of duizenden kilometers hoeven te rijden of vliegen om te reizen. Gewoon, door te proberen om het meeste uit het moment te halen!

 

20160708_113041

Boven op de berg in het Viktoriapark in Kreuzberg

Welkom in Stuttgart!

Welkom in Stuttgart!

Save

Save

Save

Save

Save

No comments yet.

Geef een reactie

Reis met mij mee!
Over de wereld en door het leven, naar bestemmingen ver weg en dichtbij.
We respect your privacy.

UA-66295536-1