Mijn Azië-reis tot nu toe: het mooie, het mindere, het bijzondere en het opvallende

Na Thailand en Indonesië ben ik alweer in Sri Lanka. Ik ben alweer over de helft van mijn reis. Zoveel mooie en bijzondere dingen meegemaakt. En ik heb tot nu toe eigenlijk alles gedaan wat ik wilde doen. En meer! Thailand was vooral genieten en relaxen, dat was het doel. Soms lekker de hele dag in bikini, al dan niet met kleding erover heen. Er was altijd wel ergens een strand of waterval.
In Indonesië heb ik de mensen beter leren kennen, meer van het land gezien en Jakarta leren waarderen. Het was een bijzondere tijd daar.
Sri Lanka is nieuw, compleet ander land. Ik sta hier nog maar aan het begin van mijn ontdekkingsreis door het land.

 

Het mooie

Watervallen en scooter rijden
Een van meest mooie en vooral leuke waren toch wel de watervallen. Heerlijk om eronder te staan en er te zwemmen. Lekker in de natuur. Op de scooter door Koh Phangan ben ik er twee tegengekomen en twee prachtige stranden. Het was een heerlijke rit. Een van de leukste dingen die ik inThailand heb gedaan, scooter rijden over het eiland Koh Phangan.

2016-04-05 21.38.23 2016-04-04 18.48.53 2016-04-03 18.27.03

Het strand van Koh Samui en Borobodur
De twee plekken waar ik mijn ogen kon sluiten en helemaal kon landen en opgaan in de omgeving. Op Koh Samui ben ik geland en was ik eindelijk in de flow van het reizen gekomen. De Borobodur heeft mij tranen gebracht, tranen van een prachtig schilderij. De Borobodur was de perfecte plek om mijn ogen te sluiten op een bankje en te gaan mediteren. Terwijl ik mijn ogen opende zag ik een van de mooiste levende schilderen. De kleuren, de bomen, het groen, de dieren, de geluiden en zelfs de temperatuur; alles was perfect.

IMG_20160406_212950

Massages
Eigenlijk niet zozeer mooi, maar wel lekker! Ik moest er nooit iets van hebben, totdat ik het op mijn resort in Koh Phangan toch maar eens een keer ging doen. En ik was verkocht! Full body massages in Thailand en Indonesië volgde. In Nederland wil ik het ook weer gaan doen. In Den Haag heb je heel veel Chinese en wat Thaise massagesalons. Als ik telkens een andere kies, dan is het net alsof ik aan het reizen ben.

Fietsen in Sedayu
Met de fiets ruim 1,5 uur fietsen tussen de rijstvelden en langs de dorpjes en de winkeltjes ver buiten Yogyakarta in Sedayu. Het was warm, maar tegelijkertijd ook heel relaxed. “Ik fiets hier toch maar weer mooi!”, dacht ik toen ik daar zo rondfietste. Het is een uitzicht en omgeving die ik nu eenmaal niet in mijn directe omgeving heb.

2016-04-27 19.47.45

2016-04-27 19.48.51

Het bijzondere

Mijn Sak Yant tattoo
Een bijzonder moment (en reis) was toch wel de 2de dag in Bangkok, namelijk het laten zetten van mijn heilige tattoo. Jezelf gewoon mee te laten nemen, letterlijk in de minivan, afgezet worden aan de kant van de weg, vervolgens achterop de scooter naar de Wat Bang Phra tempel om daar de hele ceremonie mee te maken.

Mijn nieuwe zusje
In Yogjakarta heb ik mijn nieuwe kleine zusje ontmoet. Als je reist zijn ervaringen en ontmoetingen soms extra intens, vooral ook als je alleen reist. Maar tussen Sesilia en mij was meteen een band. Nog steeds hebben we contact en hopelijk houden we dit totdat zij over een jaar of 2,5 naar Nederland komt. Tenminste, dat is haar droom. Samen hebben we op haar scooter door Yogjakarta gereden en van alles gedaan en gezien.
Overigens waren al mijn ontmoetingen met locals (al dan niet via Couchsurfing) meer dan interessant. Zeker mijn tijd met Jules in Pattaya, alsof we elkaar al jaren kende. Hij begreep mij en het klikte gewoon meteen.

2016-04-23 20.59.11

Jakarta
Mijn tijd in Jakarta ging zoveel beter dan ik had verwacht. De laatste keer zei ik dat ik er nooit meer terug wilde komen. Maar al bij aankomst op het station Gambir voelde het prima. De taxirit, de chauffeur die aan het klagen was over de opstoppingen. Het was gewoon prima. Bijna alles heb ik op de motorbike gedaan via GRAB. Heerlijk! Ik heb de stad geaccepteerd. Je moet je aanpassen aan de stad, anders werkt het niet. Lange wandelingen maken of haast hebben…nee. Je kunt niet rondlopen, je kunt geen haast hebben, je hebt weinig rustige plekken, weinig plekken waar geen uitlaatgassen zijn. En waar het wel rustig en schoon is, daar moet je genieten en de tijd nemen.
Verder heb ik een weeshuis bezocht in Jakarta en dat vond ik wel bijzonder. Lestari Sayang Anak, gerund en opgericht door een Nederlandse vrouw.

2016-04-30 07.57.23

Het mindere

Loslaten
Voor sommige is reizen een vlucht. Iets dat mensen ook weleens van mijn dachten. Op zichzelf hoeft vluchten niet per definitie slecht te zijn. Of goed. Zolang je maar weet dat je het doet. Belangrijk is echter dat je weet dat het leven thuis gewoon doorgaat. Dat wat niet goed ging, gaat niet ineens goed omdat ik aan het reizen ben. Ik moest loslaten en soms vertrouwen op de mensen thuis. Dat gaat best goed.

Ik ben alleen
Wat het moeilijk maakt is dat er aan de andere kant van de wereld bij mij niet altijd iemand is om mee te praten of te appen juist als er iets is dat niet goed gaat, al dan niet thuis. Als dat wel het geval is, dan is dat kostbaar. Ik waardeer de aandacht vanuit thuis, de mailtjes, berichtjes en af en toe telefoongesprekken. Ik ontmoet leuke en lieve mensen, maar je kunt niet altijd je verhaal kwijt als er iets niet goed gaat. Dan ben je even alleen. Met jezelf. En dat is ook goed, want het betekent dat je het zelf ook snel weer moet oplossen.

Het reizen
En daar bedoel ik mee, de vluchten, de treinen en de bussen. En door de Immigration. Hoewel ik het allemaal op mijn af laat komen en go with the flow (het gaat allemaal nog steeds niet sneller omdat ik het wil) gaat er gewoon letterlijk veel tijd in zitten. Ik merk ook dat ik de laatste weken minder wil reizen en meer op 1 plek wil zitten.

Het opvallende

De zon en de kleding
Hoe mensen met de zon omgaan vond ik meer dan apart. In Thailand en Indonesië bedekken mensen zich en willen ze zo min mogelijk zon op hun lichaam, oftewel zo licht mogelijk blijven. De lichte mensen hebben namelijk over het algemeen geen ‘buiten’ baan, maar een betere baan, horen bij een andere klasse. Op tv zie je bijna alleen maar lichte Thai en Indonesische mensen. Op de scooter dragen ze soms zelfs handschoenen en trekken ze bijna altijd een jasje aan.
In Sri Lanka echter doen ze dit niet. De mensen zijn veel donkerder, zelfs bijna zwart. Viel mij overigens meteen op. Blote armen en benen. Wel af en toe een paraplu, maar niet het obsessieve. Ook op de Srilankaanse tv zie ik donkere mensen. Het lijkt of kleur er hier minder toe doet.
Waar ik in Thailand in mijn korte broek kon rondlopen en in mijn bikini kon gaan zwemmen of ander een waterval kon staan, is dat in Indonesië en Sri Lanka toch wel anders. Je valt op als je in een korte broek rondloopt. Zwemmen doe je gewoon niet in je bikini. Toegegeven, mijn korte broeken en jurken zijn dan ook echt kort. Ik heb lange broeken en korte broeken en niets er tussenin… Ik vind het prima om mijzelf te bedekken als ik daardoor wat minder opval. Soms is het gewoon niet prettig omdat het warm is. Zelf voel ik mij fijn in weinig kleding als het warm is. Zwemmen met kleding aan vind ik iets minder. Maar goed, langzaamaan worden de lichamen om mij heen tijdens mijn reis, steeds meer bedekt.

2016-04-07 14.11.092016-04-17 18.15.26Zoek de verschillen…

Kinderen en familie
Zo ongeveer nergens in Thailand, Indonesië en Sri Lanka heb ik een kinderwagen gezien. Kinderen worden altijd vastgehouden, al dan niet op de motorbike. Ik had het er met mijn Srilankaanse host-familie over en zij beaamde dit. Kinderen worden bij de moeder of vader gehouden. En dat lijkt het ook het meest veilig. Zelf kun je je kinderen het beste beschermen, niet in een stoeltje of buggy.
Ook is het interessant om te zien en te horen hoe belangrijk familie. In beide gezinnen in Sri Lanka waar ik verbleef woonde de ouders in. Al pratende met andere locals in Sri Lanka, Thailand en Indonesië is het meer dan normaal dat ouders bij de kinderen inwonen. Ik moet zeggen dat ik het best leuk vond om te zien. Het leek te werken. De schoonouders zorgen voor de kinderen en het eten. De ouders werken soms. En de kinderen zorgen als dat nodig wordt, voor de ouders. Het leek best gezellig. Als het goed gaat natuurlijk. Mijn host in Adam’s Peak dacht er anders over. Hij vond dat ouders en kinderen op een gegeven moment los moeten komen en leven van elkaar. De ouders in Sri Lanka bepalen in veel gevallen nog zelfs de partner, al dan niet door gearrengeerde huwelijken. Als de ouders het niet eens zijn over de partnerkeuze, dan gaat het niet door. Natuurlijk geldt dat niet bij iedereen, maar in veel gevallen spelen de ouders een grote rol. Ook in Thailand hoef je als partner niet te vragen wie belangrijker is: je partner of de ouders/familie. Familie is alles. Familie zorgt voor je en helpt je.
Ik moet zeggen dat ik het bijzonder vond. Zelf weet ik dat mijn ouders echt niet bij mij zouden willen wonen of zouden willen dat ik voor hen zorg als ze oud zijn. Dat ik ze was, eten geef en echt verzorg. Die last willen ze mij niet geven. Echter, wat is er mis met een beetje mantelzorg? Een oudcollega van mij deelde de zorg over haar moeder. De ene week een dag in de week haar zus, de andere week zij. Moeder zat in een verzorgingstehuis aan de andere kant van Nederland. Ik kan mij voorstellen dat ik 1 dag per week naar het zuiden van het land zou gaan, mocht dat nodig zijn. Maar hoe mooi en gezellig het in Sri Lanka ook leek, fulltime mijn ouders, zusje en ik bij elkaar? En later misschien een van de partners erbij? Nee, doe maar niet :).

En nu verder!
De reis zit er nog niet op. Als je alleen reist is alles zoveel meer heftiger. En interessanter. Ik merk aan mijzelf dat ik veel zelfbewuster ben. Dat ik beter en sneller connect met mijn nieuwe omgeving en mij sneller overgeef. Samen reizen is leuk, maar nooit meer alleen reizen…moet er niet aan denken! Dit is me-time. En ik had het nodig. Die energy boost, die omslag, een nieuw avontuur. Het kon niet op een beter moment komen. Terwijl mijn vliegtuig van Amsterdam naar Bangkok vertrok, liet ik wel een traantje. Ik had het toch maar weer mooi voor elkaar gekregen! Alles wat ik zei, heb ik gedaan en nu zat ik in het vliegtuig echt op weg naar Bangkok, het begin van mijn reis.

2016-04-26 19.30.30 2016-04-21 11.49.55 2016-04-17 18.21.24 2016-04-18 19.34.46 2016-04-21 08.39.06 2016-04-17 18.11.18

7 Responses to “Mijn Azië-reis tot nu toe: het mooie, het mindere, het bijzondere en het opvallende”

  1. Yvonne Leunissen schreef:

    Dit klinkt en voelt als een heerlijke reis. Net over de helft? Geniet van de rest dat komen gaat!

  2. Robert schreef:

    Mooi stuk.
    geniet van de tweede helft!

  3. Lisan schreef:

    Mooi overzicht zo en herkenbaar op mijn veel kortere reizen in mijn eentje. Ik geniet van je inspirerende verhalen

    • Diana schreef:

      Dank je! Soms kun je bepaalde dingen alleen maar meemaken of voelen als je alleen gaat.
      Op de een of andere manier werken je zintuigen anders, staat alles op scherp en maak je andere
      keuzes dan als je met iemand anders aan het reizen bent.

      • Lisan schreef:

        Herkenbaar! Mijn reizen alleen waren ook anders dan met anderen. Je laat je alleen veel meer leiden door je gevoel op het moment

Geef een reactie

Reis met mij mee!
Over de wereld en door het leven, naar bestemmingen ver weg en dichtbij.
We respect your privacy.

UA-66295536-1