Ready for take-off…to Manila

Ik vertrek weer, een paar maanden avontuur en vrijheid tegemoet! Weer helemaal zen worden, nieuwe mensen ontmoeten, een compleet vreemde zijn in een andere omgeving en nieuwe plekken op deze wereld ontdekken. En hier en daar wat mensen bezoeken die ik tijdens mijn eerdere reizen ben tegengekomen.
Ik heb er onwijs veel zin in, tegelijkertijd is het stiekem toch altijd wel een beetje eng.

Geregeld!
Ik heb weer iemand gevonden die 3 maanden lang op mijn woning en mijn kat Toby past. Wat ga ik hem missen! We knuffelen extra veel. De afgelopen weken ook de laatste spullen gekocht, de laatste zaken geregeld en van wat mensen ‘afscheid’ genomen. Het is natuurlijk geen echt afscheid, want ik kom terug. Maar toch, 3 maanden is lang genoeg om nog even snel met familie en vrienden af te spreken en op het werk met mensen te lunchen en koffie te drinken. En zo lief, kreeg ik van mijn collega-secretaresses een surprise uitzwaai-lunch! Ik had helemaal niets door….werd helemaal om de tuin geleid, zaten ze daar ineens allemaal in een kamer met lekkere broodjes en cadeautjes. En gisteren nog een zak drop gekregen en een reep chocolade zodat ik kan blijven snoepen. Zo meteen nog de uitzwaai-borrel op het Plein en dan vertrek ik! De komende maanden worden de hakken ingeruild voor de hippie pants en leef ik weer uit 2 rugzakken en kan ik al trekkend van plek naar plek weer lekker nomaad spelen. Heerlijk! Zelfs op het werk speel ik nomaad (daar noemen ze het flexen), ik heb 3 verschillende werkplekken in de week. Als het gaat om flexen ben ik denk ik de ideale werknemer. Behalve dan voor mijn baas, die mij moet zoeken. Maar een kantoor blijft een beperkte ruimte voor mijn nomaden-bestaan, doe dan maar een werelddeel.

Mijn collega’s denken/vinden dat ik kan zingen…of het op z’n minst kan oefenen in Azië :).

Nadenken
Afgelopen november heb ik Dana ontmoet in Sevilla. Af en toe appen we of bellen we. Dana komt uit San Diego en afgelopen jaar is ze voor het eerst een aantal maanden alleen op reis geweest in Europa. Vrouw van ergens in de 40 met een eigen bedrijf, waardoor ze makkelijker een aantal maanden er tussenuit kan gaan. Toen ik haar een paar weken na Sevilla aan de telefoon had, vertelde ze hoe eng ze sommige dingen vindt, die in haar dagelijkse leven de normaalste zaak van de wereld zijn. Toen ik wegging, bleef zij nog 2 maanden in Spanje rondreizen. Ergens naartoe gaan in een vreemde omgeving, bang zijn dat je de verkeerde bus of trein neemt, verdwaalt raken (hoewel dat ook wel weer leuk is), iets vragen aan een vreemde die geen Engels spreekt, enzovoort, enzovoort. Ineens moet je uitzoeken hoe je niet alleen van A naar B komt, ook iets simpels als de supermarkt of markt vinden of de bushalte. Of hoe het openbaar vervoer werkt; tuk tuks, songthaews, motorbike-taxi, etc. In je dagelijkse leven hoef je nergens aan te denken, het meeste gaat op de automatische piloot. En ineens is alles vreemd; de taal, de mensen, de omgeving… je moet weer nadenken.

Dit alles is voor mij een van de grootste redenen om even helemaal weg te zijn. Uitgedaagd worden en opnieuw te leren, weg uit de dagelijkse sleur. Tegelijkertijd is het best eng. Dana en ik hadden het erover, we zijn volwassen vrouwen en soms vinden we de simpelste dingen ineens eng omdat we niet weten hoe het moet, hoe we iets moeten regelen of hoe we ergens moeten komen in een vreemde omgeving waar we de verkeersborden niet eens kunnen lezen. Dan maar even vlug terug naar die veilige hotelkamer. Gelukkig weten we de moed te vinden, of de mensen om ons heen te verzamelen om heel snel over die gevoelens van angst en onbehagen heen te komen, anders hadden we namelijk net zo goed thuis kunnen blijven. De eerste paar keren vind ik het altijd weer spannend. Zelfs de aankomst op een vreemd vliegveld; waar staan de taxi’s, waar staan de bussen, is het veilig, waar is de uitgang, waar kan ik pinnen, etc. etc. Vreemde stad, omgeving, taal. Na een week of 2 weet ik niet beter, dan zit ik weer in het reizende en vrije leven en ben ik gewend dat ik dingen elke keer weer moet zoeken en uitzoeken en elke keer kennis maak met nieuwe mensen met allemaal hun eigen cultuur en achtergrond. Dat ik mij aan moet passen aan een vreemde omgeving, gaat dus elke keer beter en makkelijker. Het vreemde en onbekende wordt de heerlijke vrijheid!

De eerste bestemming is Manila
Niet zozeer om Manila zelf, maar het is het startpunt naar een van de mooiste plekken in de Filipijnen, namelijk Palawan. En ik ontmoet Mark weer. In 2017 hebben we elkaar in Pai ontmoet en dat klikte meteen. Nu ik toch naar de Filipijnen ga, is het wel zo leuk om Mark weer te ontmoeten. Voor mijzelf natuurlijk ook prettig, een ‘bekend’ gezicht waar ik alles nog even aan kan vragen en die mij de weg wijst. Hij is al aan het uitzoeken wat we allemaal kunnen gaan doen!

Pai

De eerste weken is het alleen maar chill, het echte vakantiegevoel; blauw/groene zee, mooie stranden en eilanden bezoeken, onder watervallen staan, snorkelen, motorbike huren, kokosnoten drinken en wandelen en dat alles in de warme zon. Na de Filipijnen en Thailand komt het wat meer uitdagende gedeelte, namelijk China en waarschijnlijk Laos. Voor de zekerheid ook een visum Australië geregeld, want Jules uit Thailand is daar 3 maanden aan het roadtrippen en misschien lukt het om elkaar ergens rondom Melbourne te ontmoeten. Maar misschien ga ik toch ook weer naar Indonesië, deze keer dan noord-Sulawesi want daar woont Isabella. Ik heb haar ooit in Jakarta ontmoet en via social media houden we contact. Maar telkens als ik weer in Jakarta ben, is zij in Manado waar ze studeert.
Kortom, genoeg te zien, te bezoeken, ik ben er klaar voor!

Related Post

9 Responses to “Ready for take-off…to Manila”

  1. Annemieke schreef:

    Lieve Diana, heel veel plezier. Lieve groetjes van Annemieke

  2. Kees schreef:

    Ha Diana,
    Wat hebben we ons warm gezwaaid op jouw uitzwaaiborrel met je collega’s:).
    Op naar de hitte-zonder-stress tropen: GOEDE REIS!
    groet, Kees

  3. Robert schreef:

    Veel plezier

  4. Marijke en Reggy schreef:

    Mooie plannen! Heel veel reisplezier!

  5. Lieve Diana
    Wat zullen je collega’s en wij je missen
    .Zo mooi wat ze georganiseerd hebben voor je.
    Erg lief allemaal.
    Super.
    Geniet van je reis en hoop regelmatig iets van je te horen waar je bent op dat moment.
    Lieve groetjes
    papa en mama💋

  6. Bettie S. Groen schreef:

    Lieve Diana, Ik wens je ontzettend veel mooie ontmoetingen, ervaringen en plezier op. Geniet ervan zoveel je kunt, vier je leven door dat te doen waar je je lekker bij voelt en met wie je je prettig voelt. Ik benijd je ontzettend, maar dat heb ik je al eens verteld. Ik blijf op de hoogte van je reisverhalen en zal ze met veel plezier lezen.
    Wees voorzichtig, maar niet te. Wees vooral blij met je leven, de mensen om je heen, de nieuwe (of bekende) culturen en vrienden. Heel erg veel reisplezier. Liefs Bettie S. Groen

    • Diana van Ringelenstein schreef:

      Lieve Bettie, dank voor je mooie woorden!
      Ik ga er zeker van genieten, laten we als ik terugkom weer een keer bijkletsen :).

      Liefs, Diana

Geef een reactie

Reis met mij mee!
Over de wereld en door het leven, naar bestemmingen ver weg en dichtbij.
We respect your privacy.

UA-66295536-1