Greetings from…Indonesia!

Jazeker, ik zit weer in Indonesië! Het idee was eerst Curacao met mijn vader, maar dat kon door omstandigheden niet doorgaan. Toen dacht ik er nog aan om samen met een vriend van mij naar Suriname te gaan, maar uiteindelijk kruipt het waar het heen gaat…naar Indonesië. Er zijn tijden dat ik iedereen daar zo erg mis. Dus tja, waarom dan niet het vliegtuig pakken en er heen gaan?
Ik ben begonnen op Bali, daarna Yogjakarta (waar ik nu zit) om vervolgens weer op Bali te eindigen. Deze keer voor het uiterste zuiden van Bali gekozen, Jimbaran en Nusa Dua. En deze keer ook wat luxe hotels met een groot zwembad, aangezien het toch ook het plastic-season is op Bali. Zo kan ik toch nog elke dag wat baantjes trekken om fit te blijven, thuis ben ik ook al begonnen met hardlopen. En natuurlijk om al het Indonesische eten er weer af te zwemmen. Verder veel wandelen en het uiterlijke lichaam laten verzorgen. Heerlijk!
Het is nu ruim 9 jaar geleden dat ik voor het eerst in Indonesië was en ook op Bali. Toentertijd met mijn vader de reis gemaakt.

Met mijn vader op Bali. Ruim 9 jaar geleden en ik zie er nog steeds jong en fris uit!

Het is wel erg triest om te zien wat wij allemaal met onze planeet doen. In het vliegtuig al de film Plastic Oceans gezien, nu zag ik het in het echt. Zoals hieronder in Jimbaran, maar ook op delen van het strand van Kuta kun je letterlijk tussen het vuil zonnen. Nu in Indonesië probeer ik zo min mogelijk plastic mee te nemen, dus geen tasjes als het in mijn rugzak kan.

Weer thuis
Jazeker, weer thuis. Want zo voelt het voor de 4de keer Yogjakarta. Mijn kleine zusje Sesilia is mij weer van het vliegveld komen halen en het was weer zo super om haar te zien! Als eerste naar de warung van haar ouders en daar moet ik nu elke dag eten. Geen straf, het eten is in no time op. Ook de extra tempeh die ik krijg, Agnes weet nog van de vorige keer dat ik dat lekker vind. Mijn Nederlandse snoepjes vonden ze ook lekker, zelfs het drop.
Veel de bergen in getrokken, zelfs een berg beklommen, watervallen bezocht en de zonsopgang en zonsondergang gezien. Leuk ook om iedereen te zien en te horen hoe het met hun plannen en dromen staat. Sesilia gaat een tweede etage bouwen, zodat ze haar hostel See You Soon kan uitbreiden. Au pair staat even op een lager pitje want vanuit Indonesie de wereld intrekken is met visa gedoe nog niet zo makkelijk. Geen probleem, dan wacht je even. Niet opgeven, het komt wel. Putri wilde meer ervaring opdoen en is naar een groter hostel gegaan. Ook haar plannen om naar het buitenland te gaan zijn – om dezelfde reden – even in de ijskast gezet. Maakt niet uit, neem de tijd. Nu lekker sparen, ervaring opdoen en je goed voorbereiden en laten informeren. Maar houd vast aan je doelen.

En wat een interessante man ben ik tegen gekomen in See You Soon. Mike uit Alaska, nu 72 jaar en nog steeds de wereld aan het rondreizen…per fiets. Overal waar hij komt koopt hij een fiets en fietst zo weken het land rond. Vroeger nog wel eens met zijn vrouw, maar voor haar hoeft het reizen niet meer zo. De ene zoon is net zo’n reiziger, de ander juist niet. Een aantal keren heeft hij ook maanden door China gefietst. Maar wat een verhalen kan hij vertellen en wat heeft hij veel gezien. In Alaska altijd leraar geweest. Prachtige foto’s van Nepal gezien, misschien toch maar eens op de bucketlist zetten. En wat een fijne gesprekken gehad om over na te denken. Gewoon gesproken over onze ervaringen, maar ook over de wereld, over economische systemen, over dictatuur en democratie, over verlichtende dictators en de houdbaarheid van de democratie. Plato en Aristoteles kwamen ook nog langs. Maar ook over wat reizen met je kan doen. De vraag “wie ben ik?” is interessant, nog meer “Wie ben ik hier in dit land?”, al dan niet met mijn waarden en normen. Wat reizigers gemeen hebben is een nieuwsgierigheid naar de wereld, willen ontdekken en ergens zijn waar het ‘anders’ is. Om er achter te komen dat veel helemaal niet anders is… Hij heeft mij toch iets anders laten aankijken naar China. Misschien toch ook maar op de lijst zetten.

Het dagelijkse leven
Nog steeds is mijn dagelijkse leven interessant genoeg om er mee door te gaan. In april staat er wel een reisje gepland, maar ik heb nog niet de behoefte om er een paar maanden tussenuit te gaan. Nou ja, soms kriebelt het natuurlijk wel. Ik kan nu nog zoveel doen, wil ik mijn dagen in een kantoor doorbrengen? Uhm, ja, nu nog wel. Ik haal nog steeds genoeg voldoening om lekker door te gaan waar ik mee bezig ben en ben ook lekker nuttig bezig. In plaats van het idee hebben dat ik een soort van keuze moet maken, blijf ik gewoon doen waar ik mee bezig ben. Het gaat erom dat ik mij lekker voel waar ik mee bezig ben en hoe ik leef. Als dat niet meer het geval is, dan moet er iets veranderen in het leven. Werk, of wat dat dan ook mag zijn. En nog steeds geeft het mij ongelooflijk veel rust wetende dat ik elk moment iets anders kan doen, stoppen met werken of gewoon weer een paar maanden gaan reizen en de wereld ontdekken. Ook op het gebied van werk. Afgelopen weken zat ik in een sollicitatieprocedure en hoe interessant het ook leek inclusief het uitzicht op een vaste baan, heb ik de baan toch afgewezen. En dat kan ook. Ik ga voor de inhoud en als ik mijn werk (waarschijnlijk) niet kan doen zoals ik dat wil, dan word ik denk ik niet gelukkig. Daar was dit gesprek dan toch wel weer nuttig voor geweest. En vast contract? Ik denk dat er vrij weinig is dat ik niet heb kunnen doen zonder ooit een echt vast contract te hebben gehad. Het maakt het leven nog makkelijker dan het soms al is, maar dat was het ook. Mensen laten zich gek maken door de schijn van veiligeid en zekerheid, voor een groot deel bepaal je nog altijd je eigen beperking. Voorlopig zit ik nog prima op mijn plek, maar door reorganisaties is de toekomst onduidelijk geworden. Dus langzaamaan moet ik wel om mij heen blijven kijken.

Niet alleen heb ik nu 2 weken tijd voor mijzelf, en maak ik mijzelf mooier en doe alleen maar leuke dingen, ik heb ook tijd gehad om de preview van het boek van Iris te lezen. Iris heeft vorig jaar 3 maanden op mijn woning en Toby gepast. Nu past haar vriend op, want Iris zit vlakbij mij, in Thailand. Wil je ook meer vrijheid, je leven indelen hoe jij dat wilt? Of op z’n minst nadenken over wat je wilt en of je op de goede weg bent? Ik raad je aan om haar boek te lezen! Ik kom er trouwens ook in voor :). Want wat is het toch heerlijk om gewoon lekker het leven te leiden waar je je goed bij voelt! Mensen om je heen te hebben die je positieve energie geven en te weten wat je wilt. Ik kan nu veel makkelijker mensen de mond snoeren als ze commentaar geven op mijn leven. Of werk. Nu ik enigszins in een nieuwe afdeling/directie ben gekomen heb ik meteen maar bij de groepskennismaking duidelijk gemaakt hoe ik zoiets als behandeld wil worden. Volgens mij was het wel duidelijk.

Na 2 lange spa behandelingen en nog 1 te gaan, vermaak ik mij nog wel even in Indonesië. Er staat ook nog een yoga les gepland, Erna heeft mij uitgenodigd. Ik ben ook lekker licht op reis gegaan, zo kan er weer veel mee terug in de tas. Wel ben ik blij met mijn nieuwe hoesje voor mijn telefoon, vooral toen deze in de wasbak viel. Helemaal waterdicht! Wil je ook zo’n hoesje, kijk maar eens op deze website.

Related Post

8 Responses to “Greetings from…Indonesia!”

  1. Ingrid Bres schreef:

    Ha die Diana, wat heerlijk dat je er weer lekker op uit bent getrokken.
    Je foto’s zijn weer schitterend.
    Geniet er maar van hoor! Als je er goed over na gaat denken dan is wat de meeste mensen doen feitelijk gekker, dan wat jij doet. Onthoud dat. Kijk maar goed om je heen in de wereld en blijf je eigen conclusies trekken.Die Iris is ook een inspiratie.
    Lieve groet, Ingrid

    • Diana van Ringelenstein schreef:

      Ha Ingrid, dank voor je berichtje!
      Ik zal om mij heen blijven kijken en bij mijzelf blijven. Bevalt mij tot nu toe nog het meest :).
      Groetjes!

  2. Ange de beer schreef:

    Mooi verslag weer en wat ben je er thuis. Maar ook je Haagse leven is niet slecht. Fijn Diana. Geniet nog maar volop.

  3. Hallo Diana
    Je hebt weer een super mooi reisverhaal geschreven

    Geniet er maar van.
    Liefs mama

  4. Lisan schreef:

    Wat fijn om te lezen dat je het weer zo naar je zin hebt in Indonesia. Wel erg hoor die plastic troep.

    • Diana van Ringelenstein schreef:

      Het is gewoon pijnlijk om te zien wat we de wereld aandoen. Uiteindelijk krijgen we het weer letterlijk op ons bord……..Maar verder geniet ik!

Geef een reactie

Reis met mij mee!
Over de wereld en door het leven, naar bestemmingen ver weg en dichtbij.
We respect your privacy.

UA-66295536-1