Eind goed, al goed: een nieuwe baan en een nieuwe reis

De grootste angst om je baan op te zeggen en te gaan reizen is de angst dat je daarna geen werk meer vindt. En dan wonen wij nog in een land waar je zoiets als WW en Bijstand hebt. Ik heb ondertussen genoeg blogs gelezen om te weten dat het inderdaad wel weer goed komt.
Toen ik terugkwam uit Azië liep mijn contract af bij mijn werkgever. Dat wist ik en ik had er alle vertrouwen in dat het daarna weer goed zou komen. Ik zou weer een baan vinden, gaan sparen en weer verder gaan met reizen en plannen. Ik kan je vertellen, het is allemaal goed gekomen! De volgende reis is alweer in de maak. Maar…soms was het wel een beetje minder…

Juni
Ik heb er al eerder over geschreven. Je komt terug van je reis en voor je het weet lijkt de reis alweer weken of maanden geleden. Je valt weer terug in je ritme en je gewoontes en je gaat je weer druk maken over pietluttige dingen. En de gehorigheid van mijn appartement… Wat mij hielp was in het begin zo veel mogelijk bezig blijven; afspreken, schrijven en gewoon dingen doen. Ben ook nog een paar dagen naar mijn vriend in Stuttgart geweest. Eigenlijk zocht ik gewoon afleiding. Dagelijks dacht ik terug aan mijn ontmoetingen en hoewel ik met sommige mensen nog contact had, ze waren aan de andere kant van de wereld. Zij waren bezig met hun leven en ik was weer bezig met mijn leven. Tenminste, zoiets als.

Wat ook niet hielp voor een goede thuiskomst, was mijn onderhuurster. Ik kwam thuis en degene die op mijn huis had gepast, bleef nog ruim een maand. Vlak voor mijn vertrek moest ik opnieuw iemand zoeken die op mijn kat en woning kon passen, omdat degene die het zou doen op het laatst niet meer kon. Wat doe je dan? Je bent niet zorgvuldig genoeg. De persoon die ik had gekozen bleek een mentaal instabiele studente uit Brussel te zijn, die zich amper waste en van wie de kleding nog steeds vies was als ze weer uit de wasmachine kwam (jazeker, ook die kledingstukken…). Papieren, kleding en spullen lagen door haar hele kamer (er hing niets in de kledingkast…), nooit op tijd betaalde ze en ze leefde in haar eigen wereld in de zin van ‘de wereld draait toch om mij?’. Mijn fout is geweest dat ik te veel af ging op wat ze schreef en te weinig op wat ze zei en mijn gevoel. En wat kan er nu fout gaan met een Belgische? Mijn twijfels redeneerde ik weg (ze is wel een beetje druk…en ze zei toch dat zelf katten had, liegt ze nu?) want ik wilde gewoon gaan reizen. Belangrijkste les is: blijf zorgvuldig en indien nodig, zoek een housesitter met ervaring. Die betaalt geen huur, maar so be it. Ik heb wekenlang over haar geklaagd, maar eigenlijk was ik gewoon boos op mijzelf. Hoe kan ik dit nu niet hebben gezien? Waar was mijn mensenkennis? Maar goed, ook deze nare gevoelens en gedachten zijn met haar vertrek in juli langzaamaan weggegaan.

Met werk ben ik achteraf gezien te kieskeurig geweest. Ik dacht dat er in juni nog genoeg vacatures zouden zijn, maar dat viel een beetje tegen. En toen werd het echt zomervakantie en waren er nog minder vacatures. En ik had nog wel zo’n grote mond dat ik voor de zomer wel iets anders zou vinden… Ik wilde zo graag weer gaan werken, want werken betekent afleiding, geld verdienen en sparen en weer plannen voor de volgende reis. Het leek een beetje alsof alles een beetje stil lag. Ik was weliswaar terug, maar dat was het dan ook.

Ik had wel een nieuwe vrijwilligersklus bij Stichting Politiek Theater. Hier houd ik mij bezig met communicatie en het begeleiden van een groep studenten. En ook bij D66 Den Haag ben ik weer begonnen, deze keer op het gebied van Talentontwikkeling met een van de bestuursleden.

Juli
Mijn vriendin uit Berlijn kwam naar Den Haag en ik ben met haar mee terug gegaan naar Berlijn. Dat heeft mij meer dan goed gedaan. Berlijn geeft mij rust. Bij Susan en haar vrienden zijn geeft mij rust. Kreuzberg geeft mij rust. Daar houd ik mijzelf een spiegel voor en kan ik rustig over mijn leven denken en alles een beetje relativeren. We hebben het weer gehad over een paar maanden in Berlijn wonen en werken. Woonruimte vinden is niet een heel groot probleem (veel eisen heb ik toch niet) en qua werk is het voor Nederlanders niet heel moeilijk. Berlijn is door de vele internationale bedrijven een callcentre hub waar de Nederlandse taal geliefd is. Een groter probleem is wat ik met mijn woning en kat doe…

Met Susan uit Berlijn de toerist uithangen

Met Susan uit Berlijn de toerist uithangen

Eind juli was het toch wel schrikken op het gebied van werk, want de vacatures leken met de dag minder te worden. Directiesecretaresse kon ik wel vergeten. Maar, ik bleef moed houden. En ik bleef mijzelf bezig houden met schrijven, lezen, webinars kijken, artikelen lezen en wandelen. En nog had ik tijd over om series te kijken. Ik deed mijn ding, het was ok, maar ook weer niet. Mijn huid bleef onrustig en ik gaf het eten in Azië de schuld. Ik had het idee dat mijn haar nogal veel uitviel. Misschien onbewust toch wat onrustig.
Wel kwam ik er ergens eind juli achter dat mijn broken heart eigenlijk wel over was. Misschien ook omdat ik nieuw vrijwilligerswerk had gevonden en tja…uit het oog, uit het hart. Voor mijn reis brak het, tijdens mijn reis had ik wel andere dingen aan mijn hoofd, maar na mijn reis kwam ik erachter dat het nog niet geheeld was. Ook een van de redenen waarom ik mijzelf maar bezighield. Ik zou nooit meer een vrouw vinden en nooit meer verliefd worden. En toen was het ergens eind juli ineens over! Ik kon zelfs weer naar andere vrouwen kijken.

Augustus
Wat heel leuk was, was dat ik in augustus Jules weer heb gezien. Jules heb ik Thailand leren kennen en hij was nu bij familie op bezoek in Nederland. Toch een beetje Thailand gevoel. Omdat ik zelf niet naar Indonesië kan, heb ik maar Indonesië voor een paar weken in huis gehaald. Prima dame, tegenovergestelde van de Brusselse. Ik ben ook nog een paar dagen met mijn ouders naar Duitsland geweest, Windhagen en omgeving.
Op het gebied van werk had ik mij er een beetje bij neergelegd dat ik toch echt nog een paar weken moest wachten op meer vacatures en vacatures die beter bij mij passen. So be it…
Maar augustus was ook de maand dat ik met mijn happiness project begon. Jazeker, na aanleiding van het boek ‘The Happiness Project’. Samen met Susan. Zelf had ik vier aandachtsgebieden/voornemens, namelijk:

– Be clean and organized
o Elke dag een deel van mijn woning opruimen. Een geordende woning is een geordend leven…of zoiets.
– Be creative
o Meer gebruik maken van mijn rechter hersenhelft. Dus meer kaarten maken, vaker schrijven en mijn hele website in een nieuw jasje steken.
– Learn
o Meer boeken/artikelen lezen en webinars volgen. Zowel voor mijn werk als voor mijn website kan ik nog veel leren.
– Be healthy
o Met bewegen/yoga/gezond eten al redelijk op de goede weg. Er kan een stapje bij! Een gezond lichaam is een gezonde geest. (hier had ik het meeste moeite mee)

Op weg naar Linz

Op weg naar Linz

Botanische tuin in Keulen

Botanische tuin in Keulen

Eind goed, al goed
Juni was de klaagmaand, in juli begon ik weer te landen en in augustus ben ik weer aan het werk gegaan. En in september heb ik weer een baan gevonden en kan ik mijn reis naar Indonesië gaan plannen. Omwille van het werk (vooruit dan, je moet iets voor je nieuwe baas over hebben ;-)) wordt het waarschijnlijk december dat ik naar Jakarta, Yogjakarta en nog een plaats ga. Misschien Sumatra, of toch Bali of Lombok. En ik kan zelfs al een beetje meer vooruitplannen. Met mijn vriendin Jackie uit Seoel heb ik nog steeds contact. We missen elkaar. Het lijkt erop dat ik haar volgend jaar ergens kan bezoeken. Als ik daar dan toch ben, misschien de rest van Korea maar meenemen, of toch een stedentrip in Azië?


Lessons learned

Ik heb lang geroepen dat ik meer wil reizen en kortere contracten wil. Wat als dat niet lukt? Wat als ik werkloos blijf? Of een baan krijg waar ik te weinig mee verdien en niet meer kan reizen en Indonesië ontdekken? Wat als? Negatieve gedachten. En de meest erge gedachte van alles is “wat zullen anderen ervan denken?”. “Anderen” kunnen specifieke mensen zijn, de maatschappij, je ouders, je buren, je collega’s of wie dan ook. Lekker belangrijk!
Blijf vertrouwen houden in jezelf, blijf je ontwikkelen, houd je doel(en) en waarden voor ogen en neem de tijd als je die nodig hebt. Tijd voor jezelf, tijd om na te denken en omring je met mensen die je steunen en je nemen zoals je bent. Probeer je steentje bij te dragen aan de maatschappij en mensen te behandelen zoals je zelf behandelt wilt worden. En probeer te veranderen wat je kunt veranderen, maar laat los wat je niet kunt veranderen. (Zoals de gehorigheid van mijn appartement waar ik mij nog steeds aan erger…) En zo lukt het mij om zo dicht mogelijk bij mijzelf te blijven en mijn leven zodanig in te richten zoals ik dat wil! Dat is vrijheid.

Related Post

2 Responses to “Eind goed, al goed: een nieuwe baan en een nieuwe reis”

  1. Meola schreef:

    Mooi geschreven Diana!!! Respect!

Geef een reactie

Reis met mij mee!
Over de wereld en door het leven, naar bestemmingen ver weg en dichtbij.
We respect your privacy.

UA-66295536-1