Diary – Juli: (ruim) over de helft

Vijf landen verder en vele ervaringen en ontmoetingen rijker, ben ik alweer ruim over de helft van mijn reis-sabbatical. Ik zie mijzelf nog uit het vliegtuig strompelen in Seoel, mijn eerste stop. Letterlijk strompelen, want ik werd nogal onwel bij de landing. Tja, kan gebeuren.
De tijd gaat snel. Ondertussen heeft Nederland alweer vakantie en heb ik zelfs mijn ticket terug naar Berlijn al geboekt. Duitsland wordt hoogstwaarschijnlijk het laatste land dat ik ga bezoeken. Maar daarvoor komt nog Singapore.
Ik ben nu op Sulawesi en hierna ga ik weer naar Yogjakarta en zie ik mijn kleine zusje Sesilia weer. En haar nieuwe hostel See You Soon dat ze een half jaar geleden is begonnen.

Sulawesi

Sulawesi

Alles is hetzelfde…of toch niet?
Als je heel lang aan het reizen bent, willen nieuwe ervaringen soms een beetje afvlakken. Je hoort het weleens van mensen die langer dan 4-5 maanden reizen, ervaringen worden minder speciaal. Elke tempel is hetzelfde, net als elke waterval en uitzichtpunt. Ik kon mij daar vroeger niets bij voorstellen, maar ik snap dit luxe probleem nu beter. Zelf heb ik toch ook wel het nodige aan natuur en tempels gezien. Maar toen ik die zonsondergang op het Tempe Lake zag, was ik toch nog sprakeloos, zo mooi! Het klopt dat na 30 rijstvelden ze er allemaal hetzelfde uitzien, maar nog steeds kun je de schoonheid zien alsof het de eerste keer is. Elke reis, elk moment is toch anders. Zij het door het gezelschap, zij het door het weer. Ik zie het niet altijd (stiekem vond ik het Karstgebergte in Vietnam veel mooier dan op Sulawesi….), maar ik probeer nog steeds iets nieuws te ontdekken in datzelfde rijstveld. De huizen er omheen kunnen anders zijn of de wegen er naar toe. En ook al zat ik op weer een boot tussen het Karstgebergte, ik was op Sulawesi, niet in Vietnam. Door mij op dat moment daar bewust van te zijn, stopte ik ook met vergelijken en probeerde gewoon daar in het moment te zijn. Vanzelfsprekend lukt het niet altijd, ik heb nu eenmaal best wat gezien, maar ik vind het zonde om alleen maar te vergelijken en elke tempel als dezelfde te zien. Elk moment is uniek.
Bij leven in het moment horen mijn meditatie oefeningen die ik nog steeds met regelmaat vergeet. Maar ik blijf pogingen doen om het er in te krijgen. Het leert denkers als ik meer te focussen en in het moment te zijn en dus ook nog meer van het reizen te genieten!

De landen tot nu toe

Seoel
Het was hier in Seoel waar ik na lange tijd eindelijk Jackie weer zag en waar we de verloren tijd flink hebben ingehaald. Ook heb ik mijn eerste onderhuurster weer gezien, Yujin. Wat was het leuk om hen in hun eigen land te zien! En te zien hoe zij leven. Zeker Jackie, heb toch een aantal dagen met en bij haar doorgebracht. Tegelijkertijd heeft het mijn ogen geopend hoe goed mensen het hebben in Nederland als het gaat om individuele vrijheid, werk- en prestatiedruk en sociale zekerheid. Er is een reden waarom de zelfmoordcijfers in Zuid-Korea en Japan de hoogste van de wereld zijn… Ik heb erg veel bewondering voor Jackie en haar leven, haar keuzes en hoe zij zich staande weet te houden.

Tokyo
Wat een heerlijke stad voor toeristen! Alles werkt, het is er schoon, mensen zijn overdreven vriendelijk en alles gaat lekker snel. Zelfs op het vliegveld, efficiëntie ten top. Tegelijkertijd is het bijna onmogelijk om enigszins contact te krijgen met mensen die niet in functie zijn. In mijn capsule hotel zaten voornamelijk Japanners. Iedereen is stil, niemand kijkt elkaar aan en loopt langs elkaar heen. In de lift en andere gezamenlijke ruimtes wordt geen gedag gezegd. Ik moest er erg aan wennen.
Ik ben hier nog een aantal dagen met Dave geweest en hij was al eerder in Japan geweest en weet heel veel van het land. Het land waar ‘mensen dood gaan door (over)werk’ een woord heeft, namelijk ‘karoshi’. Ook hier geldt dat de sociale druk, de prestatie- en werkdruk torenhoog is. Over gevoelens wordt niet gesproken. Het was dan ook hier dat ik echt vond dat ik nooit meer mag klagen over mijn werkdruk, mijn baan of werkgever of het gebrek aan begrip voor mijn levenskeuzes. Uiteindelijk kan ik nog altijd doen wat ik wil. En als het gaat om sociale zekerheid, ook in Japan en Korea is het heel wat minder dan in Nederland.

Vietnam
Hier heb ik de meest prachtige landschappen gezien en een super mooie tijd gehad in Halong Bay. Ook leuke mensen leren kennen. En toch was het het allemaal niet. Soms voel je echt iets voor een land, soms niet. Ik denk dat het contrast met Japan misschien ook te groot was. Dus na Hanoi (wat ik echt geen prettige stad vond), Halong Bay, Tam Coc en Sapa heb ik het vliegtuig naar Chiang Mai genomen.

Thailand
Mijn tijd in Thailand stond in het teken van relaxen en chillen en dat heb ik gedaan! Zowel in Chiang Mai, Pai en Chiang Rai. Wat een heerlijk land is het toch. Lekker eten, altijd en overal streetfood, schoon, alles werkt, vriendelijke mensen, volop tempels, je kunt je kleden hoe je wilt, homoseksualiteit geen probleem, lekkere massages en spa volop en alles is betaalbaar. Ik heb er ook erg leuke medereizigers ontmoet met wie ik nog steeds contact heb. En ik heb er mijn bamboo tattoo laten zetten!
Ook ben ik een paar dagen bij Jules geweest in zijn nieuwe woning in Chiang Rai. Hij heeft mij echt super veel laten zien, we zijn zelfs nog richting de grensgebieden van Thailand geweest. En ik heb een leerzame Boeddhistische bijeenkomst meegemaakt in een van de Boeddhistische scholen. Deze bijeenkomst ging over karma. Erg interessant!



Indonesië
En hier ben ik op dit moment. Een kleine week doorgebracht in Jakarta en bij aankomst werd ik meteen met mijn neus op de feiten gedrukt dat ik echt niet meer in Thailand ben. Zie onderstaande foto.

Na dit incident heb ik het alleen maar leuk gehad, o.a. met mijn Couchsurf afspraken. Ook heb ik het weeshuis Lestari Sayang Anak weer bezocht. Leuk om iedereen weer te zien!

Het toppunt van Indonesië tot nu toe was toch wel Sulawesi. Een geweldig mooie en interessante rondreis gehad door Zuid-Sulawesi met hele leuke mensen. De eerste dagen opgetrokken met een Nederlands stel die de eerste dagen dezelfde route had als ik. Wat een leuke, warme mensen waren dit, Marijke en Reggie. Ik voelde me zo welkom bij ze! Het klikte en het was grappig om te zien hoeveel we gemeen hadden. Zij zijn het voorbeeld hoe ik over 20-25 jaar zou willen leven met mijn partner. En eigenlijk ook het voorbeeld voor de nabije toekomst met een partner. Of eigenlijk ook gewoon zonder partner. Ze hebben beide ontzettend veel gezien van de wereld, zowel alleen, met z’n tweeën als met hun kinderen. Reggie reisde op z’n 22ste al 1.5 jaar alleen door Zuid-Amerika. Ze hebben elkaar ook op reis ontmoet toen Reggie reisleider was in Thailand. En met hun ruim 55+ nog steeds avontuurlijk, open voor de wereld, open voor anderen, enthousiast, in goede conditie en nog niet uitgereisd. Bij mensen thuis slapen is nog steeds geen probleem voor hen, evenals een flinke hike of fietstocht. En elke schoolvakantie gaan ze weg, ver weg of dichtbij. Ontdekken en ervaringen op doen in het leven is prioriteit voor hen. Ik zou erg gelukkig zijn als ik nog zo jong, fris, energiek, open-minded, avontuurlijk en bovenal aardig en warm ben als ik straks 55+ ben. Maar volgens Boeddha heb ik dit zelf in de hand, dus dat is mooi. Ik werd bijna emotioneel toen ik afscheid nam, maar kon het nog net inhouden. Tja, ik en afscheid gaat nog steeds niet zo goed….

Met Reggie en Marijke

Met Jessica van Couchsurfing




Related Post

6 Responses to “Diary – Juli: (ruim) over de helft”

  1. Ingrid Bres schreef:

    Hoi Meissie, wat goed om te lezen dat je zo geniet van alles, je ontmoetingen, inzichten die je opdoet, en alles met die prachtige uitbundig mooie natuur om je heen! Voor mij is het genieten om je zo een beetje te kunnen volgen en als ik je zie lachen op de foto’s dan denk ik; Top! kijk haar eens gaan 🙂 liefs uit Holland!, Ingrid

    • Diana van Ringelenstein schreef:

      Ingrid, wat ben je weer lief!
      Ik heb het ook echt naar mijn zin :). Deze reis doet mij goed.
      Tot snel weer in Nederland!

  2. Robert schreef:

    Leuke post

    Toby vermaakt zich hier prima.

    x

  3. Ange de Beer schreef:

    weet een prachtig reisverslag weer en super mooie foto’s. Wat een ontmoetingen, echt Diana, naast alle levenslessen doe je weer zoveel ervaringen op en weet je nog steeds dubbel en dwars te genieten. Ik denk dat jij altijd wel een reiziger zult blijven. Nog heel veel plezier!

    • Diana van Ringelenstein schreef:

      Dank je! Een van de leuke dingen, al die mensen die je soms ontmoet. De een interessanter dan de andere, maar sommige hebben best een interessant verhaal.
      En al deze ervaringen pakt niemand meer af!

Geef een reactie

Reis met mij mee!
Over de wereld en door het leven, naar bestemmingen ver weg en dichtbij.
We respect your privacy.

UA-66295536-1