Nog minder dan 2 maanden…..

En ik ben weer weg! De auto is gekocht, er wordt weer voor mijn woning en Toby gezorgd en de meeste spullen voor de reis zijn ook al gekocht. Ik ben bijna zo goed als klaar om te gaan.

Mijn nieuwe woning
Dit is het dan geworden, een KIA C’eed Sporty Wagen 1.4. Groot genoeg voor mij om om te vormen tot slaapruimte. Gekocht in Best bij Jos van Eijndhoven. Hij is uit 2008 en heeft iets meer dan 114 duizend gelopen. Kortom, prima voor mij om de komende maanden mee rond te rijden. Hij is ook supersnel! Misschien ga ik hem ook een naam geven, Toby ofzo.

Nog minder dan een maand…
Ook mijn laatste werkdag komt steeds meer in zicht. Nog maar een paar weken. Het oorspronkelijke idee was vrijdag de 13de in maart, maar alles is zodanig geregeld dat het niet meer nodig is, dus ik stop iets eerder.
Ondertussen al weer 3,5 maand geleden dat ik mijn ontslag kenbaar maakte. Ineens was het daar, net als mijn eerstvolgende sabbatical. Bijna een jaar eerder dan gepland. Ik kijk uit naar mijn reis, want de laatste loodjes zijn namelijk echt het zwaarst. Maar goed, ik heb hier een tijd over geklaagd terwijl het uiteindelijk toch ook mijn eigen schuld is. Ik ben nog gewaarschuwd dat al die maanden ‘uitwerken’ veel te lang is, maar eigenwijs als ik ben weet ik het toch altijd beter…..Wat overigens soms ook daadwerkelijk het geval is ?.

Superstoer!
Ik blijf het soms grappig vinden dat mensen het soms knap vinden wat ik heb gedaan. Of stoer, dat ik mijn baan heb opgezegd. Al die complimentjes vind ik natuurlijk hartstikke leuk, maar stiekem valt het allemaal wel mee. Je hoeft er niet voor gestudeerd te hebben of heel rijk voor te zijn. Ok, ik ben rijker dan het gros van de wereldbevolking en hoor bij die 5%. Maar in mijn wereld is mijn salaris gewoon, ondanks dat mijn salaris weer omhoog is gegaan en ik bijna schrok wat ik ondertussen wel niet verdien en dus ook achterlaat… Maar goed, financiën kan voor veel mensen het probleem ook niet zijn. Het merendeel dat ik tegenkwam in Azië was alleenstaand. Mensen denken altijd dat het voor mij makkelijker is omdat ik alleen ben, maar dat betekent ook dat alle lasten voor mij alleen zijn en geen werk ook nul inkomsten is. Een partner hebben kan het iets moeilijker maken als diegene niet wil reizen of geen vrij wil nemen, of zijn of haar baan niet wil opzeggen. Maar goed, ook stellen kom ik genoeg tegen. Kinderen kan een ding zijn, maar ook gezinnen zie ik met regelmaat. Hoe kleiner de kinderen namelijk zijn, hoe makkelijker het is om lang weg te blijven want dan heb je nog geen leerplicht. En schijnbaar zijn kleine kinderen veel makkelijker dan pubers.
Ik vind het allemaal prima dat mensen mij bijzonder vinden, maar serieus, ik ben best gewoon. En dat is nu het mooie van alles; gewone, simpele mensen kunnen – als ze daar behoefte aan hebben – af en toe uit hun leven stappen om eens iets anders te gaan doen en tijd voor zichzelf te nemen. Voor mij is het reizen, avontuur en mensen ontmoeten, voor een ander is het misschien een cursus of opleiding volgen, of vrijwilligerswerk, fulltime vader of moeder zijn, of vrijwillig mantelzorgen. Ik zeg vrijwillig, omdat mantelzorgen zeer zeker niet altijd vrijwillig is. Of misschien gewoon iets anders.

De grote boze wereld in
Wat ik ook altijd wel apart vindt is dat mensen mij altijd waarschuwen voor ‘vreemden’. Als ik ga reizen ga ik de grote boze buitenwereld in en moet ik oppassen voor van alles.
Voor Europa word ik met name gewaarschuwd voor Oost-Europeanen en dan vooral langs en op de snelwegen. Ik zoek het niet op, dus slapen langs de snelwegen is een no-go. Wie we nu precies met Oost-Europeanen bedoelen, weet ik eigenlijk niet. Laten we zeggen, alles vanaf Duitsland en Oostenrijk. Toegegeven, de statistieken zijn er ook wel na, maar toch, je zou in deze tijd Oost-Europeaan zijn.
Verder zijn er hier en daar nog asielzoekers waar ik soms voor word gewaarschuwd, maar daar schijn je niet zo veel last van te hebben. Die zijn er gewoon. En dan natuurlijk nog simpelweg alles wat ‘anders’ is. Echter, het enige wat simpelweg vaak echt anders is in de landen die ik nu ga bezoeken, ben ikzelf. Ik ben straks de buitenlander. Dit, in tegenstelling tot veel Aziatische landen. Misschien denken ze ook wel dat ik een asielzoeker ben, of iets anders arm en werkloos. Nou ja, dat laatste klopt. Maar gezien het anti-buitenland sentiment in veel Oost-Europese landen ga ik daar liever niet alleen naartoe om vanlife uit te proberen.

Vreemden…
Al die mensen die ik tijdens mijn reizen heb ontmoet, kamers mee heb gedeeld, dagen lang ben opgetrokken waren ooit allemaal vreemden. Vreemden vanuit de hele wereld en ja, ook Oost-Europeanen en Moslims. De mensen die mij het meest pijn of verdriet hebben aangedaan, waren geen vreemden maar bekenden. Hoe vaak is de dader bij berovingen, diefstal of verkrachtingen geen bekende? Bestolen op het werk? Grote kans dat het je collega is. Eén keer ben ik door een wildvreemde bijna beroofd van mijn tas, hij probeerde deze uit mijn handen te trekken en ik eindige – gelukkig met tas – op de grond en had twee kapotte knieën. Ik ben afgezet als toerist op reis en helaas als vrouw bekend met vervelende mannen. Eén ervan heb ik in Turkije in elkaar geslagen. Maar het echte grote leed? In de meeste gevallen bekenden. We zijn bang voor het onbekende en zien dat vaak als het ‘kwaad’ en proberen er dan maar een gezicht aan te geven; de asielzoekers, de Joden, de zwarten, de Oost-Europeanen, de werklozen, de ongeschoolden, de ongelovigen, de gelovigen, de links-stemmer, de rechts-stemmer, homoseksuelen, enzovoorts. Mocht je denken dat ‘de blanken’ niet in het rijtje voorkomt, in lang niet alle delen van de wereld wordt de blanke als de held of de verlosser gezien. Hoogstens als degene met geld.

Toegegeven, in het buitenland – welk land dan ook – ben je wat kwetsbaarder omdat je vaak de taal niet spreekt en/of de cultuur niet goed kent. In Thailand hoorde ik van een toerist dat in Laos haar laptop uit haar kamer was gestolen. Ze dacht de eigenaar van de bungalow-resort. In plaats van haar helpen zeiden ze dat ze niet naar de politie moest gaan want dan zou ze niet worden geholpen en zou er drugs op haar kamer worden geplaatst. Tja, dan maar geen laptop. Een vriend vertelde een keer dat hij bijna 100% zeker was dat een medetoerist geld van hem had gestolen, hij was namelijk de enige andere op de kamer. Bij andere vrienden van mij is hun ruit van hun auto ingeslagen toen ze op reis waren. En dan zijn er nog al die verhalen van toeristen die tien-dubbel ergens zijn afgezet.
En over gevaar gesproken. Ik woon in een grote stad, de stad van Duindorp en de Schilderswijk. Drie keer raden wat een van de meest criminele plekken is in Nederland. Best! Jazeker, het kleine stadje waar mijn ouders wonen. Vooruit, het is Eindhoven, maar Best ligt er wel tegenaan. Best is dat stadje waar mensen nog gedag tegen elkaar zeggen op straat, waar huizen met tuinen zijn, waar het rustig is, waar kerken zijn en een dierentuin. Maar waar dus schijnbaar ook veel – daar zijn ze weer – Oost-Europese criminaliteit is (bendes e.d.) en drugs gerelateerde criminaliteit.

Even geen vooroordelen
Maar een van de grote voordelen van reizen voor mij is dat mijn vooroordelen heel veel minder zijn geworden. Minder, want ik heb ze ook nog gewoon…. ‘Bekenden’ vertrouw ik te snel, want tja, dat is bekend. Het idee dat we elkaar allemaal helpen en er voor elkaar zijn omdat we elkaar kennen, gaat helaas niet altijd op. En ja, elke keer als we vreemde mensen tegenkomen, vellen we een oordeel op basis van hoe ze eruit zien. Ik ook. En als ik straks in Oostenrijk ben en ik zie grote groepen Chinezen heb ik al mijn vooroordelen vast al weer klaar. En dan blijken het achteraf gezien Japanners of Koreanen te zijn. Zoiets.
En heb ik al verteld dat een Oost-Europees stel van de kunstacademie op mijn woning en Toby gaat passen? ?

4 Responses to “Nog minder dan 2 maanden…..”

  1. tonny schreef:

    Tja Diana
    Een heel verhaal en ook heel veel.voorbereiding voor je.
    Auto, inboedel waaronder kooktoestelletje,:matras, slaapzak en noem maar op.
    Teveel om op te noemen.
    Ik vind het heel knap van je dat je dit grote avontuur aangaat.
    Ik en papa wensen je een super reis toe .
    Liefs papa en mama

    • Diana van Ringelenstein schreef:

      Dank je wel!
      Ik heb er superveel zin in, nog maar een paar weken :).

      Groetjes, Diana

      • Merle schreef:

        Chapeau Meis, ik bewonder je avontuurlijke inslag! Heb je enig idee waar die drive vandaan komt? X

        • Diana van Ringelenstein schreef:

          Dank je!
          Ik denk een drang naar vrijheid, gewoon vrij kunnen zijn en gaan en staan waar ik wil, doen en laten wat ik wil.
          In alle vrijheid. En het willen ontdekken van nieuwe dingen, ergens zijn in een vreemde omgeving. Dat denk ik…..

Geef een reactie

Reis met mij mee!
Over de wereld en door het leven, naar bestemmingen ver weg en dichtbij.
We respect your privacy.
UA-66295536-1