Een culinaire reis door Porto

Mijn vriendin Susan uit Berlijn is samen met haar Portugese partner Rita naar Porto geweest.
Susan is 4 jaar geleden naar Berlijn verhuisd om daar te wonen en te werken. Ze heeft daar nu al
een aantal jaren een vertaalbedrijf.
Niet alleen was de reis naar Porto een eerste kennismaking met de schoonfamilie, ze kreeg
kijkje in het leven van een Portugese familie en hun cultuur en maakte kennis met de heerlijkste gerechten.
Zoals bij veel culturen het geval is ook hier eten meer dan alleen maagvulling.
Susan en ik in Berlijn

Susan en ik in Berlijn

Door: Susan van den Ende

Mijn eerste reis naar Portugal wordt geen standaard stedentrip, en ook de toeristische highlights zal ik grotendeels langs me heen laten gaan. Ik vlieg naar Porto om kennis te maken met de familie van mijn Portugese vriendin Rita, om te zien waar zij is opgegroeid en om culinair heropgevoed te worden.
Ik heb het namelijk gewaagd om mijn vriendin bij een eerder bezoek aan Nederland mosselen voor te zetten met sausjes. Deze ervaring was dusdanig schokkend voor Rita dat ze haar gehele familie ervan overtuigd heeft dat mijn filistijne Nederlandse smaakpapillen de ervaring van Zuid-Europese beschaving ontberen. De familie heeft dus een missie. Mijn bezoek zal 5 dagen duren, en ik heb instructies om alles simpelweg te ondergaan – zowel het eten als de familie.

Alle clichés over Zuid-Europese families zijn van toepassing. De familiebanden zijn even hecht als ondoorgrondelijk, het volume luid, en iedereen praat door elkaar. Een extra complicerende factor is dat ik maar weinig Portugees spreek, en ook mijn Spaans is soms beter geschikt als bron van amusement dan als communicatiemiddel. Datzelfde geldt voor het Engels van de meeste familieleden… Gelukkig kan ik wel verrassend veel Portugees verstaan, en met wat goede wil komen we er het grootste deel van de tijd wel uit. Tussendoor vertaalt Rita af en toe het een en ander, en waar begrip ontbreekt wordt dit goedgemaakt met volume.

Bron: visitportoandnorth.travel

Bron: visitportoandnorth.travel

Dag 1:
Kennismaking met Rita’s vader, met haar oud-tante Zira van 94 en met bacalhau. We rijden naar Braga, niet ver van Porto, waar we zullen lunchen in een van de favoriete restaurants van de oud-tante: Arafat.

Rita vertelt me hoe de gedroogde en gezouten kabeljauw dagenlang wordt geweekt voor de bereiding en wijdt uit over de vele regionale variaties en specialiteiten. Vandaag wordt het een variant waarbij de vis is verzopen in olijfolie en bedekt met gesmoorde uien: bacalhau á Braga. Nu zijn Portugese lunchtijden veel te laat voor mijn Hollandse gestel, dus tegen de tijd dat ze aan het einde van het verhaal is zou ik iedere variant met graagte hebben gegeten, maar het stomende gerecht dat op tafel verschijnt lijkt het wachten waard te zijn. Dit is duidelijk wat anders dan de ongezouten blokjes graatloze diepvrieskabeljauw die ik van de Nederlandse supermarkten ken.

De vis is enorm, groot genoeg om zichtbaar te zijn onder de berg uien. De ober zet oud-tante Zira en schoonvader een al even dampend bord heerlijk geurend rosé gebraad voor, belooft ons dat het tweede bord ook bijna gaar is, en flirt tussendoor schaamteloos – niet met mij of mijn vriendin, maar met haar oud-tante. Ik ontdoe onder toeziend oog van iedereen een stuk kabeljauw van de gigantische graten, stapel er een berg uien op en laat even de olie van mijn vork druipen. Dan hap ik toe, en vrijwel direct piepen mijn bloedvaten dat mijn bloeddruk zo wel erg snel omhoog raast. Zo zout heb ik het nog nooit gegeten. Snel verplaats ik de uien in mijn mond, zodat die het zout wat verdrijven. Verwachtingsvol kijkt het tafelgezelschap me aan. Hoewel het zoutgehalte na de eerste hap snel went en het stevige visvlees er uiteindelijk goed ingaat, laten we de ober weten dat de eerste portie ruim voldoende is. Toch is er nog plaats voor een toetje… Rita lacht en geeft aan dat sommige Portugese dingen ook voor haar een mysterie zijn. Het traditionele dessert van het huis blijkt sopa, en vandaag is dat koolsoep.

Bron: 7 grammas de Ternura

Bron: 7 grammas de Ternura

Bacalhau á Braga: 6,5/10.

Ik besluit om het nationale gerecht misschien later nogmaals een kans te geven. Dat vlees zag er echter werkelijk verrukkelijk uit, de soep als dessert maakte alles goed, en het restaurant is een perfect adres voor on-toeristisch Portugees eten. Voor wie het wil proberen:

1.do Telhado 27, 4715 Braga, Portugal, +351 253 675 418

Zeker ook een aanrader voor oud-tantes en oma’s!

 

Dag 2:
Wederom staat een bezoek aan Braga op het menu. Dit keer gaan we langs bij een jeugdvriendin, en Rita heeft inkopen gedaan. Verse garnalen vooraf en een zachtgesmoord speenvarken als hoofdgerecht. Gewoon kant en klaar uit de supermarkt, geen uren in de keuken met technische hoogstandjes. Maar wel culinair genot. Zowel garnalen als varken zijn van uitstekende kwaliteit. U bezoekt Portugal, wilt Portugees eten maar niet uit eten? Ga naar de supermarkt en koop camarões cozidos en leitão assado. De garnalen kunt u direct eten, voor het speenvarken is even opwarmen voldoende.

Verse ongepelde garnalen: 8,5/10
Speenvarken: 8,5/10

 

Dag 3:
Lange en luide gesprekken over eten, traditionele gerechten, heerlijkheden en waar ik allemaal van hou. Wil je echt alles proeven? Ja, echt alles. Dit wordt onmiddellijk gezien als een uitdaging om mijn grenzen op te zoeken. Snel Portugees, gelach, en een duik in de vriezer om te bevestigen dat de benodigde ingrediënten voor mijn culinaire Mutprobe beschikbaar zijn. Ik ben teleurstellend weinig geschokt door het idee van kippenbloed in rijst, maar dat mag de pret niet drukken. Arroz de pica no chão, ook wel arroz de cabidela, is een feestgerecht, en mijn bezoek is een mooie aanleiding om het weer eens op tafel te zetten, ook zonder shock factor. Als uren later het deksel van de pan gaat, reageert de man van Rita’s moeder bijzonder verheugd om de welkome verrassing. Als er zo wordt gekookt voor de Hollandse schoondochter, mag ze vaker komen! Als ik het gerecht vervolgens ook nog eens heerlijk vind en twee keer extra opschep, lijkt hij me helemaal in zijn hart te sluiten.

De kip is zwaar, maar ook na de extra porties is het dessert onweerstaanbaar: verse ananas, overgoten met – hoe kan het ook anders – port. En nu ik mezelf een waardig genieter getoond heb, komt daarna ook nog de goede port op tafel. Ik drink maar weinig alcohol en zou het aanbod normaal gesproken afslaan, maar voor deze port – sorry, Port – maar ik een uitzondering. Ik smelt.

Rijst met kip en kippenbloed: 9/10
Verse ananas met port: 9/10
Port: 10/10

 

Dag 4:
Vandaag zal ik eindelijk leren hoe je mosselen wel moet eten. Rita’s hele familie drukt me nogmaals in drie talen op het hart dat die sausjes absoluut niet kunnen. We gaan aan het werk in de keuken en ik ontdoe de veelbelovende schelpen van hun baarden terwijl naast me koriander klein wordt gehakt en de kurk uit een fles wijn wordt gehaald.
Aan tafel ben ik verrast dat er tegelijkertijd ook nog een vispasta gemaakt is. Ik was duidelijk te geconcentreerd op de mexilhões, want ook de pasta is heerlijk. Zachte, smaakvolle vis, romige maar niet vette saus, en verse paste. Maar oh. De mosselen. De mosselen… daarbij valt zelfs de pasta in het niet.

Ik zal nooit meer mosselen in sausjes dippen, beloof ik – met volle mond en in drie talen. Alles om nog een portie te krijgen, want  hiervan kan geen mens genoeg krijgen. De wijn overheerst niet, de koriander laat de mosselen nog beter naar voren komen en alles maar dan ook alles aan dit gerecht is perfect. Inclusief de drie talen waarin luidkeels de triomf van de Portugese keuken over de Nederlandse wordt verkondigd.

Als dessert komt alweer vers fruit op tafel, dit keer niet met port, maar met zelf ingemaakt fruit. Alhoewel het een belediging is om dit fruit te noemen. De familie zou een patent aan moeten vragen op de saus van de ingemaakte kersen, want die is simpelweg ongelooflijk. De speciale vijgen zijn waarschijnlijk makkelijker aan te komen: ze heten Pingo de Mel, druppels honing, en ze doen hun naam eer aan. Ik dacht dat vispasta en mosselen al wel genoeg zouden zijn, maar hiervoor vind ik moeiteloos een extra plaatsje.

Bron: Daleysfruit.com

Bron: Daleysfruit.com

Vispasta: 9/10
Mosselen: 10/10
Vijgen: 9,5/10

De culinaire winnaar van mijn bezoek aan Porto? Ik durf het niet te zeggen… Ik denk dat ik nog een keer terug moet komen!

Related Post

Reis met mij mee!
Over de wereld en door het leven, naar bestemmingen ver weg en dichtbij.
We respect your privacy.

UA-66295536-1