Diary – Maart: Do I have it all?

Jazeker, ik heb een nieuwe baan! Zo’n Kabinetswissel gevolgd door een reorganisatie brengt ook weer mogelijkheden met zich mee. Per 1 maart begin ik als de nieuwe management assistent van een van de Directeuren-Generaal binnen de Rijksoverheid. Jazeker, ik heb weer een één op één functie gevonden, nog meer dan ik nu heb. De komende dagen staan dus in het teken van inlezen, inwerken en kennismaken. Aan de ene kant een spannende en dynamische periode, aan de andere kant soms vervelend; je wilt van alles maar je kunt nog niet in alle systemen, je kent de mensen niet evenals de dossiers en onderwerpen. Maar goed, dat komt wel weer. Ik heb er alvast heel veel zin in! Maar hoe zit het nu met het reizen?

Werken/reizen/werken….
Mijn nieuwe werk brengt met zich mee dat het reizen niet zozeer minder wordt (volgens mij heb je nergens zo veel verlof als bij de Rijksoverheid), maar wel korter. Nou ja, so be it. Je kunt niet alles hebben. En ik krijg er veel voor terug. Na al het reizen stond ik open voor meer aandacht voor een loopbaan, aangezien ik dat nog niet echt had gedaan. En ik wist gewoon dat ik nog kon groeien en mijzelf verder kon ontwikkelen in de managementondersteuning, zowel inhoudelijk als qua salaris en zowel binnen als buiten de Rijksoverheid. Mensen zoals ik zijn namelijk altijd nodig. Computers kunnen veel overnemen, maar dat betekent niet dat mijn vak verdwijnt. Het verandert. En ja, met deze verandering zijn misschien ander soort ondersteuners nodig dan 10-20 jaar geleden, maar het werk blijft. Er zijn mensen nodig zoals ik; professional, mensen die 5 stappen vooruit kunnen denken, inhoudelijk op de hoogte zijn, kunnen luisteren, overzicht kunnen houden, een sparringpartner zijn, een representatieve liaison naar de buitenwereld en collega’s en in dit alles nog lol hebben ook. Ik denk dat ik nu echt iemand heb gevonden waar ik een partnership mee kan opbouwen. Iemand die mijn werk snapt en volgens mij zelfs begrijpt wat ik wil. Zelfs over het salaris waren we het meteen eens! Ik had al wel zo iemand, maar hoe je het ook went of keert, hij is geen Directeur-Generaal, waarbij ik mij denk ik meer kan ontwikkelen. En ik denk dat deze kans op mijn pad is gekomen omdat ik mijn eigen pad volg en ik doe waar ik mij prettig bij voel en waar ik goed in ben. En dat straal ik uit en daarom komen er kansen. En de kansen die ik krijg, grijp ik met beide handen aan. Moraal van het verhaal is dus eigenlijk dat mensen over het algemeen moeten doen waar ze zich goed bij voelen, waar ze gelukkig van worden en waar ze goed in zijn. Sta je (bijna) elke dag met plezier op om aan de dag te beginnen? Loopt je leven lekker? Nou, ga vooral zo door en geniet ervan want het kan zo voorbij zijn! En ik voel mij ook nog steeds zo gelukkig in mijn woning. Dat was toch zeker wel een van de beste acties uit mijn leven, verhuizen. Het geld geeft meer vrijheid en ik ben veel gelukkiger in mijn woning en leefomgeving.

Nieuwe reis
De eerstvolgende reis staat gepland in de meivakantie. Als Dave aan het reizen is in Azië, wil ik hem opzoeken en samen Hong Kong ontdekken. Ik kijk nog even of ik naast Hong Kong nog een plek kan bezoeken, beetje zonde van de reis om alleen maar Hong Kong te bezoeken. Verder zal ik zoals elk jaar weer een paar dagen naar Berlijn gaan. En dat was het dan. Verder staat het open, want Iran is weer uitgesteld, dat wordt waarschijnlijk 2019. Ook prima.
Wat ik naast Hong Kong nog wil bezoeken, weet ik niet. Op de een of andere manier staat het vliegen mij nogal tegen. Het is dat ik er over het algemeen niet onderuit kom, maar leuk is anders. Ik vergelijk het altijd met de Belastingdienst; leuker kunnen we het niet maken, wel makkelijker.

Do I have it all?
Ik vind mijzelf zo’n gezegend mens. Maar toegegeven, hoe blij ik ook ben met mijn nieuwe baan, ontwikkelmogelijkheden, kansen en salaris, er is iets wat ik deels moet opgeven. Volgens mij heb je serieus bijna nergens zoveel verlof als bij de Rijksoverheid, maar ik kan het niet zomaar opnemen wanneer ik wil. En 6 weken of langer wegblijven? Dat kan ook niet. Wat ik dus opgeef is niet zozeer het reizen of dat ik ineens minder van de wereld kan zien. Zeer zeker niet, ook omdat ik simpelweg meer salaris krijg. Nee, het is de vrijheid. Ik heb nog steeds contact met Julia die ik bijna 8 maanden geleden in Pai heb ontmoet. Haar armband is nog steeds niet van mijn pols gevallen. Julia heeft na haar 6 of 7 maanden reizen weer gewerkt in München, om vervolgens nu in IJsland te zitten om daarna door te reizen naar Canada, waar ze minimaal een jaar zal werken en reizen. Mike, de coole 72 jarige die de halve wereld rond heeft gefietst zit nu ergens op Sumatra, om vervolgens naar zijn zoon in Hawaii te gaan. In zijn jongere jaren heeft hij ooit een jaar lang in de wildernis van Alaska geleefd. Dus jagen, vissen en verzamelen om te overleven, bevriend raken met een wolf en uit zelfbescherming heeft hij een beer moeten doden. Dat soort dingen. En de jongeman uit Duitsland die ik afgelopen juli in Jakarta tegenkwam, is nu halverwege zijn 2-jarige reissabbatical. Hij was verpleger en wilde er tussenuit. Of die andere 2 jongens die ik bij een hotspring in Pai ontmoette. Zij waren al 7 maanden aan het reizen en hadden geen idee wanneer ze weer terug naar huis gingen. En als ik dat hoor, dan weet ik dat ik dat ook kan doen ipv tussen 4 muren zitten. Misschien niet het survivelen in Alaska, maar wel het ontdekken en vrij de wereld rondreizen. Als je reist heb je van die momenten dat je beseft dat de wereld echt helemaal voor je open ligt. En al helemaal als ik in Yogjakarta ben en de vrienden van Sesilia spreek. Hoeveel moeite zij moeten doen om een reisje buiten Indonesië te maken. Voor veel landen hebben ze een (duur) visum nodig en omdat hun geld zo weinig waard is in de meeste landen, is reizen echt een dure aangelegenheid. Gelukkig is er Couchsurfing, zo doet Erna het ook, dat scheelt weer accommodatiekosten. En is het niet het geld, dan is het wel de tijd. Hoeveel reizigers ik wel niet ben tegengekomen die maar 2 of maximaal 3 weken per jaar verlof hebben…

Kortom, er is een prijs die ik betaal voor mijn nieuwe baan. Waarom ik het dan toch doe? Waarom ik dan toch voor die loopbaan ga? Omdat ik mij er goed bij voel. Ik ben gewoon gelukkig met mijn dagelijks leven. Ik haal simpelweg voldoening uit mijn dagen die nu eenmaal voor een heel groot deel gevuld zijn met werk. Ik zie mogelijkheden om mijzelf te ontwikkelen. En ik krijg een baan waar ik denk ik veel uit kan halen. Zo simpel kunnen de redenen zijn. En dat is o.a. wat ik van mijn reizen heb geleerd, te leven in het moment. En als dat moment goed voelt, geniet ervan! Overigens moet ik er wel bij zeggen dat hoe leuk mijn werk ook is, als ik per jaar maar 2 weken verlof had, dan had ik het ook niet volgehouden…En ik ben heel kieskeurig geweest, meer dan eens heb ik ‘nee’ gezegd en degene tegenover mij heeft heel wat vragen moeten beantwoorden en moeten luisteren naar wat ik allemaal wel en niet wil, wanneer ik wel en niet werk en wat ik verwacht van mijn werk en mijn baas… Mijn huidige manager heeft gezegd dat als je echt duidelijk bent in wat je wilt en niet wilt en iemand wil dan nog steeds met je verder of een tweede gesprek, dat ze dan echt serieus zijn en een samenwerking zien. En toen was er inderdaad een match gevonden!

4 Responses to “Diary – Maart: Do I have it all?”

  1. Ange de Beer schreef:

    Mooi verhaal weer Diana en ja, je hebt nu echt een baan waar je van droomde en een baas die het begrijpt! je begint donderdag voor het echie…. alle succes.En ja natuurlijk zitten er nadelen aan, je kan niet meer lange tijd achter elkaar weg, dat staat de functie niet toe, maar je hebt gelijk , je kan niet alles hebben en ja….. dit geeft je voldoening, het maakt je gelukkig, je kan je ontwikkelen! het lijkt me de prijs waard. Je hebt vele weken vakantie bij de overheid, die ga je zeker benutten. Zo gegund. Geniet ervan. Tot gauw – Ange

  2. Mooi geschreven Diana
    Zijn super trots op je.

Geef een reactie

Reis met mij mee!
Over de wereld en door het leven, naar bestemmingen ver weg en dichtbij.
We respect your privacy.

UA-66295536-1