(Bijna) onderweg naar Nederland

Time flies. Met mijn verjaardag was ik weer blij in Berlijn. Het weer was ook prima, dus samen met Susan wezen picknicken in Hasenheide. Het was weer fijn om in Berlijn te zijn, daar waar ik mij altijd weer thuis voel! Vanuit Berlijn ben ik nog een paar dagen met Ulli naar Polen gegaan, samen in de auto. Het mag dan een redelijk grote auto zijn, met 2 personen is het best krapjes. Maar voor een paar dagen helemaal prima! Veel aan de kust geweest, maar helaas was het alleen niet echt weer om in zee te zwemmen. We hebben echt gekampeerd, o.a. op een mooie plek in de natuur aan het water. Na Polen weer terug naar Berlijn waar ik 3 dagen ben gebleven en toen was het echt weer tijd om Berlijn te verlaten en omgeving Brandenburg te verkennen, namelijk Templin, Oranienburg en Maagdenburg. En ik heb mijn woning opnieuw ingericht zodat ik een groter bed heb :).

Rijk en arm
Na redelijk lange tijd in het zuiden van Duitsland te zijn geweest, vond ik het verschil met (noord)-oost Duitsland best groot. Berlijn ken ik na 7 of 8 bezoeken wel, maar het leek nu nog meer op te vallen. De armoede is sowieso veel zichtbaarder dan wat ik waar dan ook in Nederland heb gezien. Veel meer zwervers (ergens tussen de 6000-10000), mensen die flessen uit de prullenbak verzamelen, mensen die psychisch iets mankeren en op straat in zichzelf praten, zwervers met hun spullen in de struiken, veel gratis weggeef-dozen met spullen op straat en simpelweg meer vuil op straat en niet zulke goed onderhouden gebouwen. Dit is de andere kant van het vrije Berlijn waar het er inderdaad niet toe doet wat je doet of hoe je eruit ziet of wat je verdient. Tegelijkertijd leven alle groepen met en naast elkaar. In het park Hasenheide zie je van alles en nog wat: van zwervers (al dan niet in de struiken), de drugsdealers uit Afrika waar je je wiet kunt halen, gezinnen met kinderen op het gras of in de kinderboerderij, stelletjes, mensen die sporten of picknicken op het gras, yoga beoefenaars, fietsers, joggers, nudisten en alle kleuren van de regenboog. Mensen vallen elkaar niet lastig, het is er veilig, het leeft gewoon met elkaar. Hetzelfde geldt voor andere grote parken. Van mijn vrienden daar nooit iets gehoord over lastiggevallen worden, hoe ze ook gekleed gaan.
Ik verblijf meestal in Kreuzberg en Neukölln, met name Neukölln nu wat meer bezocht. In Mitte is het anders, daar zitten de bedrijven, toeristen-hotspots en zie je veel minder zwervers en armoede. Het is meer daarbuiten.
Maar ook buiten Berlijn viel het mij op. Die leuke, schattige dorpjes waar ik doorheen reed in het zuiden Duitsland, zo door de bergen en de heuvels, die zie je hier niet. Op weg naar de Oostzee waren de dorpjes grijzig en grauwer, geen mooie onderhouden gebouwen, huizen en tuinen. Ook in Brandenburg op weg naar Templin en Oranienburg, het ziet er echt minder tot slecht onderhouden uit. In Maagdenburg heb ik een paar dagen doorgebracht in Westerhüsen, tegen Maagdenburg aan. Zelfde verhaal, inclusief de slechte wegen. De auto’s op de weg zijn ouder, ik zie minder Porsches en andere dure merken en ze rijden letterlijk minder hard omdat ze het waarschijnlijk gewoon niet kunnen.
Net als Nederland is Duitsland een rijk, economisch welvarend land. Maar er zijn verschillen waardoor armoede hier wat zichtbaarder is. Berlijn zal ook een trekpleister zijn voor arme mensen, migranten en het sociaal vangnet is redelijk goed. Maar Duitsland kent geen AOW zoals in Nederland. Als je werkt, bouw je pensioen op, maar anders niet. En dat is het, geen AOW. En dan ligt het er ook nog aan waar je werkt, zelfstandigen moeten alles zelf regelen. In Nederland ook, maar daar krijgt wel iedereen AOW. En zo zijn er nog wat verschillen rondom het pensioenstelsel. Om over de bijstandsuitkering maar te zwijgen, die is echt heel wat lager dan in Nederland.



Terug naar het zuiden

Nee, niet om wat hierboven staat, maar deels toch wel omdat het zuiden mooiere natuur heeft. Alleen al het rijden op de snelwegen is mooier, het uitzicht op de bergen en heuvels, vanaf de bruggen over de dorpen. En ik vind het leuk om te eindigen bij Richard en Bahar waar ik ook ben begonnen. In Paderborn heb ik Martin nog bezocht die ik vorig jaar tijdens mijn reis heb ontmoet in Thailand, Susan nog op haar vakantieadres is Rustenfelde en daarna via het midden van het land terug richting Rottenburg am Neckar. En dan via het zuid-westen weer terug naar Nederland. Met mijn ouders ga ik eind juli ook nog 2 dagen naar België, wil in Nederland nog wat doen en dan is het alweer 31 juli en kan ik mijn woning weer in en ben ik weer samen met Toby.

Terug naar Nederland
Het is weer mooi geweest. Roadtrip is leuk, vind het heel fijn om op de weg te zijn, lekker te rijden over de snelwegen (zelfs in het noorden) en in de auto te zitten en te slapen. Mijn verblijf auto/hotel (of vrienden) is ongeveer 50/50. Maar het is weer mooi geweest. Ik mis ergens toch ook wel de zee. Van mijn eerste plan is natuurlijk niet veel meer over (Italië, Slovenië en heel veel Spaanse kust) en Zweden heb ik ook geschrapt. Contact met andere reizigers is er vrijwel niet en ondanks de verschillen, het is en blijft Duitsland en dat lijkt nu eenmaal veel op Nederland. Waar ik tijdens mijn rondreizen in Azië toch telkens weer dingen meemaakte en plekken bezocht waar ik ontzettend van onder de indruk was, is dat nu veel minder. Dat is niet erg, maar dan is 2 maanden ook wel genoeg. Wat ik overigens wel beetje nodig had. Het afgelopen half jaar op werk was soms best dynamisch en intens, dingen krijgen nu ook een plekje. Mijn hoofd raakt weer leeg als ik alleen ben ergens in een andere omgeving. Letterlijk alles van een afstandje bekijken, weer ruimte om na te denken over andere zaken. Ook over werk en wat ik daarmee wil. Ben zelfs weer aan een nieuwe cursus begonnen, Financial Markets gegeven door Yale University via Coursera. Ook weer aangestoken door Susan, zij doet het heel wat beter als het gaat om persoonlijke ontwikkeling en cursussen volgen.

Ik had in Westerhüsen gekozen voor een single room in een pension voor 3 nachten. Alle tijd om te nietsen, te lezen, Netflixen, cursus, schrijven en wat wandelen. De broer van Julia zei dat hij weleens jaloers op ons was, dat hij sinds zijn studie eigenlijk nog geen weekend alleen is geweest. Hij is gaan werken, partner, kinderen. Vrijgezellen net als ik kunnen ons dat niet zo voorstellen, maar er zijn genoeg mensen die echt nooit alleen zijn geweest. Ik zie het nog steeds als een cadeautje. Hoewel ik soms mensen mis en ze ook in mijn dagelijks leven om mij heen moet hebben, kan ik goed alleen zijn en heb ik dat ook nodig. Het zijn die momenten waarop ik met mijzelf wordt confronteert maar ook alle vrijheid heb in doen, denken en laten. Dus laat ik daar nog even van genieten!

One Response to “(Bijna) onderweg naar Nederland”

  1. Henk schreef:

    Salam manis!

Geef een antwoord

Reis met mij mee!
Over de wereld en door het leven, naar bestemmingen ver weg en dichtbij.
We respect your privacy.
UA-66295536-1