Jakarta: terug naar mijn roots

Het is zo’n 5 jaar geleden dat ik weer terug ben naar mijn roots: Jakarta. Ook wel the Big Durian genoemd. De doerian is een stuk fruit dat zo ontzettend stinkt dat je in sommige plaatsen verbodsborden ziet voor het meenemen of eten van de doerian. Het gevoel wat het stuk fruit geeft is ook wat Jakarta je kan geven: bah!
Jakarta is een ontzettend drukke stad. Overal zijn mensen, brommers, auto’s en verkeersopstoppingen. Vergeleken met 5 jaar geleden is het nog drukker geworden. Mensen die er al ruim 15 jaar komen, zien de stad elke paar jaar drukker en drukker worden. Er wonen ruim 10 miljoen mensen in Jakarta. Als je de omringende gebieden meetelt (zoals Bogor en Tangerang) dan kom je op zo’n 28 miljoen mensen. Het kunnen er best meer zijn, in veel (opkomende) ontwikkelingslanden landen kloppen de cijfers qua inwonersaantallen vaak niet.

Jakarta, wat moet ik daar?
De eerste keer dat ik Jakarta was, werd ik zelfs misselijk van de uitlaatgassen en zei ik tegen mijzelf dat ik nooit meer terug wilde naar Jakarta. Bah! Waarom ga ik dan toch weer naar Jakarta? Jakarta is de stad waar ik ben geboren. Hoewel ik na de eerste keer zei dat ik nooit meer terug wilde gaan, kwam ik bij het plannen van mijn Azië reis toch telkens weer uit bij Jakarta. In de jaren tussen mijn eerste bezoek en nu voel ik mij meer verbonden met de stad. Ik denk door het internationale gezelschap waar ik de laatste jaren in verkeer, de verhalen van Indo’s en Indonesiërs om mij heen en het feit dat ik meer te weten ben gekomen over mijn biologische familie. Over het trieste leven dat mijn biologische moeder heeft geleid. Ze leeft niet meer, niemand meer van haar kant, maar ik ben haar eeuwig dankbaar voor het leven dat ze mij heeft gegeven door mij ter adoptie af te staan. Het is het beste wat mij ooit is overkomen en het mooiste geschenk wat iemand mij heeft gegeven. Vooral wetende hoe moeilijk het voor haar moet zijn geweest. Want laten we eerlijk zijn, een kind afgeven moet een van de moeilijkste dingen in het leven zijn. Waarschijnlijk is het dit alles in combinatie met het feit dat ik ouder word de reden waarom ik deze stad beter wil leren kennen. Schijnt iets natuurlijks te zijn; zodra je ouder wordt ga je nadenken over dingen en je al dan niet anders voelen… Ik ga er maar gewoon in mee.

2016-04-30 07.57.43

Jakarta uitzicht

Vanaf mijn hotel in Kuningan Setiabudi uitzicht over de wijk en de wolkenkrabbers

20160428_092403 (1)

Meer dan een stuk fruit alleen
Er is praktisch geen groen in de stad maar Jakarta heeft wel zo’n 180 shopping malls. Het is er vrij van uitlaatgassen en vaak ook lekker koel. Geen wonder dus dat een bezoek aan een mall een prettige dagbesteding is voor veel mensen. Er zijn woningen, hotels en shopping malls voor de aller rijkste der aarde. Maar er is ook veel woningnood, vooral voor de arbeiders en de arme mensen in Jakarta. En ook armoede, armoede tussen de hoge gebouwen, de shopping malls en de hotels in, onder de bruggen en langs de Ciliwung rivier. Er zijn veel sloppenwijken, wijken zonder sanitaire voorzieningen, met mensen die van nog geen euro per dag moeten leven…

En zijn verschillende bezienswaardigheden zoals Monas en Bataviastad, maar ook verschillende musea. En shopliefhebbers kunnen hart ophalen. Kortom, de stad is meer dan een stuk fruit alleen.

Nationaal Monument Monas
Monas, de afkorting van Monumen Nasional is een 132 meter hoge toren midden op het Onafhankelijkheidsplein, het Medan Merdeka. De bouw begon in 1961 onder leiding van President Soekarno.

Beneden is het nationaal museum van Indonesië. Maar je kunt ook met de lift helemaal naar boven. Als het mooi weer is kun je ver over Jakarta uitkijken. Wat je ook goed kunt zien, is de dikke smog-laag van uitlaatgassen.

Monas uitzicht

Uitzicht vanaf Monas over de stad en de smog…

S7301977

Batavia stad
Jakarta Old Town (Kota Tua) is de voormalige Batavia stad. Hier vind je nog veel Nederlandse gebouwen uit de koloniale tijd. Op het Fatahillah plein vind je het voormalige Nederlandse stadhuis, wat nu een museum is, het Jakarta History Museum. Een bezoekje aan het Café Batavia kan natuurlijk niet uitblijven. Van binnen ziet het er nog net zo uit als in de jaren ‘50.
Aan het plein vind je ook het Jakarta History museum en het Fine Art and Ceramic Museum.

Fatahilla plein

Fatahilla plein

20160429_102239 20160429_102152

20160429_122159

Café Batavia

Wayang Museum
Aan het Fatahillah plein ligt ook het Wayang Museum dat helemaal gewijd is aan de Wayan poppen. Het verteld de geschiedenis en er staan erg mooi geklede wayang poppen. Naast de Wayang poppen zie je ook poppen uit o.a. Thailand, China, Frankrijk, India en Cambodja. Het gebouw waarin het museum zich bevindt is het voormalige Oude Hollandsche Kerk gebouwd in 1640.
Het museum is niet echt een mooi of interactief museum zoals je in Nederland hebt, maar wel interessant en mooi in elkaar gezet.

Wayang museum

Een beetje Nederlandse geschiedenis

2016-04-30 07.56.51

wayang museum

Poppencollectie uit andere landen

20160429_105943

Malls
Voor bijna iedere portemonnee is er wel een mall, oftewel een groot overdekt winkelcentrum. Behalve natuurlijk voor de allerarmsten. Er zijn malls voor de budget shopper, maar ook voor de aller-rijksten. Hoewel ik niet van het lange winkelen ben, vind ik het wel prettig om rond te lopen om dezelfde reden als de locals; het is er vaak schoon, geen uitlaatgassen en een stuk koel(er) dan buiten. En er zijn volop eetgelegenheden!

Sommige malls zijn echt megagroot. Het Grand Indonesia is de grootste van Jakarta en een van de grootste malls van Zuid-Oost Azië. Overigens ook redelijk prijzig (Nederlandse prijzen) vergeleken met andere malls zoals Blok M.

Malls hebben vooral een sociale functie voor bewoners van Jakarta. Je spreekt er af met vrienden, want het is niet alsof je in een van de parken of ergens op straat kunt afspreken. Parken zijn er haast niet en om nu op straat tussen de uitlaatgassen te staan is ook geen pretje. Daarnaast vind je er allemaal ‘ons soort mensen’, in het geval van Jakarta, de groeiende middenklasse. Zonder zich schuldig te voelen kan deze middenklasse lekker shoppen en zien ze geen bedelaars. Daarnaast is het ook een plek waar mensen zich veilig voelen en gewoon rustig rond kunnen lopen. Kortom, een mall is eigenlijk een stad in een stad.

2016-04-30 07.58.47

Jakarta en omgeving ontdekken
Hoewel op het eerste gezicht er niet heel veel lijkt te doen in Jakarta behalve Monas en Batavia stad bezoeken en een beetje winkelen, heeft de stad meer te bieden. Een bezoekje aan een van het weinige groen in de stad, een bezoekje aan het amusement park en aangrenzend ‘strand’ of naar een van de omringende plaatsen zoals Bogor en haar botanische tuinen. Discover your Indonesia heeft een aantal interessante activiteiten op een rijtje gezet.

Vanuit Jakarta kun je makkelijk met de trein of bus naar omringende steden en dorpen. Nog makkelijker is natuurlijk een chauffeur en auto huren. Het hotel waar je verblijft kan dit voor je regelen, of reisbureaus en andere commerciële organisaties.

En toch…
Hoewel het meer dan wennen was aan de drukte, de uitlaatgassen en de armoede, heeft de stad toch iets. Mijn eerste reactie is nog steeds vies, druk en bah, maar de stad is zo ongelooflijk groot en immens, er moet meer zijn dan alleen vies, druk en bah.
De eerste keer heb ik vooral met mijn adoptiepapieren in de hand door Jakarta gelopen, deze keer zonder. Nu ik er voor de tweede keer ben geweest heb ik een ander beeld gekregen……Er is meer in de stad. Ik voelde me zo prettig in de stad, waarschijnlijk omdat ik de drukte en het verkeer heb geaccepteerd. Het is deel van de stad. En doordat ik bijna alles op de motorbike heb gedaan, heb ik meer van de stad kunnen zien. Het is zo’n grote stad en diverse stad. Ik ga er zeker weer terug om meer te ontdekken en nog meer op de motorbike rond te rijden.

Accommodatie
Deze keer verbleef ik het hotel RedDoorz @ Karet Kuningan. RedDoorz heeft meerdere hotels in Indonesië. Prima, rustige locatie, weg van de drukke weg, maar dichtbij bijvoorbeeld shopping malls. Ruime en schone kamers met prima Wifi. Op de begane grond is een grote keuken waar je eventueel zelf eten kunt maken.
Vriendelijke en behulpzame medewerkers.

Praktisch

Hoe kom ik er?
Over het algemeen is de eerste stap vanuit een ander land, het vliegtuig nemen. Je komt aan op Soekarno-Hatto International Airport. De meest makkelijke manier om op je plaats van bestemming te komen is met de taxi. De Blue Bird en Ekspress staan als betrouwbaar bekend, hoewel de meeste taxi’s met meter rijden. Het ligt er een beetje aan waar je in Jakarta moet zijn, maar je bent ongeveer tussen de 100.000 – 150.000 Rp kwijt.
Er rijden ook verschillende DAMRI shuttle bussen naar de verschillende stations in Jakarta. Op vliegveld kun je bij de verschillende counters een kaartje kopen. Het ligt er aan waar je naartoe wilt, maar de kosten zijn zo tussen de 30.000 – 50.000 Rp.

De eerste keer in Jakarta ben ik van en naar het vliegveld met de taxi gegaan. Deze keer kwam ik uit Bandung met de trein aan op Gambir station, het station voor de lange afstandstreinen. Gambir ligt naast Monas en vanuit daar kun je alle richtingen op.
Terug naar het vliegveld ben ik met mijn lievelingsvervoermiddel gegaan, namelijk de motorbike. Voor nog geen 70.000 IDR was ik op het vliegveld. Ik heb geloof ik iets meer gegeven, omdat het wel een rit is van ruim een uur.

Vervoer in Jakarta
Taxi
Taxi’s zijn het makkelijkst en in verhouding met de prijzen in Nederland heel erg goedkoop. De Blue Bird staat nog steeds bekend als het meest betrouwbaar. Alle chauffeurs gebruiken eigenlijk altijd wel hun meter. Ik heb ondertussen andere taxi’s genomen en allemaal gebruiken ze wel hun meter. Ook hebben ze vaak minimumbedragen.

Ojek
Ojek is vervoer met een motorbike. Tussen de 5000-10.000 voor locals, maar toeristen moeten vaak meer betalen. Voor een korte rit kun je snel meer dan 100.000 IDR betalen. Over het algemeen wordt de Ojek voor toeristen afgeraden.

Go-Jek en GRAB
Ook vervoer met een motorbike, maar veel en veel goedkoper. Sterker nog, voordat je op de motorbike zit, weet je wat je moet betalen. Alles gaat namelijk via een App die je moet downloaden op je telefoon. Let op, in Jakarta heb je voor Go-Jek een lokale SIM kaart nodig, voor GRAB alleen wifi. Na afloop krijg je via de mail een soort van bonnetje met info over je rit en wie de chauffeur was.
Ik vond de motorbike het ideale vervoersmiddel. Het is snel en goedkoop, maar vooral snel. Taxi’s staan in de file, motorbikes niet. De chauffeurs hebben een extra helm bij zich (die niet altijd perfect past of die je vast kan klemmen) en mondkapjes en haarnetjes.

Verkeer in Jakarta
Buiten het feit dat het heel, heel, heel erg druk is, rijden ze er ook links. Heel belangrijk om te onthouden. Veel verkeer betekent ook veel uitlaatgassen. Even rustig rondlopen door de stad is dus geen lolletje. Niet alleen om de afstanden, ook om de uitlaatgassen. En het gebrek aan stoepen. Niet overal zijn stoepen!
Aangezien je altijd wel wat loopt, is het een idee om een mondkapje of doekje mee te nemen. Dat houdt op z’n minst een beetje smog uit je longen. Maar het beste is nog altijd om een taxi te nemen of een motorbike, dan ben je snel op plaats van bestemming.

Save

Related Post

2 Responses to “Jakarta: terug naar mijn roots”

  1. Peter Vervoort schreef:

    Hoi Diana, ik heb jou verhaal over Jakarta gelezen. Ik had hetzelfde als jij. Ik dacht ook: Hier kom ik niet meer terug. Maar Jakarta is mij zo gaan fascineren dat ik er nu altijd een paar dagen blijf en dan pas door reis naar familie in midden Java. Ik hou van deze stad.

    • Diana schreef:

      Ik ben verliefd geworden op de stad. De stad heeft iets. Ik vond het voor mijzelf erg bijzonder dat ik mij zo compleet anders voelde de tweede keer.
      Eens kijken of mijn verliefdheid omslaat in houden van als ik de derde keer ga 🙂

Geef een reactie

Reis met mij mee!
Over de wereld en door het leven, naar bestemmingen ver weg en dichtbij.
We respect your privacy.

UA-66295536-1