10 tips om veilig, alleen op reis te gaan

Eén van de redenen waarom vrouwen niet alleen op reis willen gaan, is omdat ze het niet echt durven. Alleen voelen mensen zich kwetsbaarder. En helaas, soms ben je ook kwetsbaarder, of je nu wilt of niet. Laat het je echter niet weerhouden om een trip alleen te maken. Tienduizenden vrouwen wereldwijd zijn je de laatste jaren voorgegaan (zo niet meer…). En ja, nog steeds vind ik het soms ook eng. Maar gelukkig ben je nooit helemaal alleen.
Of je nu alleen of met z’n tweeën op reis gaat of in een groep, er kan altijd wat gebeuren. Maar, twee paar ogen zien net iets meer en als je met iemand anders op reis gaat, kun je altijd op iemand terugvallen. Ook ben je voor mensen die slecht willen, een makkelijker slachtoffer dan met z’n tweeën of in een groep. Het wil absoluut niet zeggen dat als er iets gebeurd, het eigen schuld is omdat je alleen bent! Als je alleen gaat, is het simpelweg gewoon soms net ietsjes meer oppassen.
Hieronder een aantal tips om veilig alleen op reis te gaan!

1. Voorbereiding

Een goede voorbereiding is het halve werk. Doe onderzoek naar het land en de plaats waar je naartoe gaat. Denk hierbij bijvoorbeeld aan de positie van vrouwen en mate van corruptie. Kijk ook wat de kleidingvoorschriften zijn, je kunt niet overal in je korte rok lopen of zonder hoofddoek. Google en lees reisblogs, zodat je de ervaringen van andere mensen leest.
Wat ook erg handig kan zijn, is om een aantal woorden of zinnen te leren in de taal van het land. Het wordt gewaardeerd en kan handig zijn als je hulp nodig hebt.

2. Kleding
Als je als blanke Nederlander naar Azië gaat, val je toch wel op. Je kunt echter ietsje pietsie minder opvallen door je (enigszins) te kleden als de locals. Of je nu wilt of niet, in sommige landen trek je erg veel (ongewenste) aandacht als je een minirok of korte broek aan hebt. Ik heb het hier weleens over met andere dames en soms verschillen de meningen. De een zegt ‘ze kijken toch wel, wat ik ook aan trek’ en de ander probeert zich aan te passen. Ik moet zeggen, het eerste is ook waar. Het is altijd een gevoelig onderwerp, omdat het lijkt alsof alle verantwoordelijkheid bij de vrouw ligt. Zo voelt het bij mij weleens. Het is nooit ok als mannen je ongewenst aanraken! Maar helaas is de realiteit nu eenmaal dat sommige mannen denken dat als je – in hun ogen – niet volledig bedekt bent, het dan wel ok is. De realiteit is helaas ook zo dat als er iets gebeurd, in sommige landen de vrouw al snel de schuld krijgt. Als het gaat om bedekkend kleden, heb ik het niet over een hoofddoek of boerka, maar bijvoorbeeld de schouders of armen en benen. Denk bijvoorbeeld aan landen als India. Van enkele dames heb ik weleens gehoord dat sommige mannen in India je heupen proberen aan te raken. De meeste zijn het er wel over eens dat je in een land als India echt moet letten op je kleding. Helaas.

Op sommige plekken in Batticaloa werd zelfs nog gevraagd of ik mijn sjaal om mijn nek en schouders kon doen.

Op Koh Phangan kon ik in mijn bikini en sarong een berg beklimmen…

3. Accommodatie
Ik heb altijd veel gehad aan het advies van mensen uit mijn homestay of hostel. Hotels wat minder, simpelweg omdat zij vaak wat groter zijn, ander soort mensen trekken en niet altijd aandacht hebben voor individuele gasten. In hostels en homestays zit je wat dichter bij de mensen die er werken en heerst er een andere sfeer. De medewerkers kennen de mensen, op z’n minst van gezicht. In hostels verblijven vaak mensen die alleen reizen, dus je bent met like-minded people.
Vraag de mensen of iets wel of niet veilig is en of het veilig is om alleen over straat te gaan. Laat ook even weten waar je naartoe gaat, zeker als je bijvoorbeeld een lange wandeling gaat maken in een gebied waar weinig mensen komen.

4. Geld

Vaak pin je buiten Europa vaak grote bedragen, simpelweg omdat je elke keer moet betalen als je geld gaat pinnen. Ik neem nooit al mijn geld mee als ik op stap ga; een deel gaat in mijn broekzak (voor zover mogelijk), een ander deel in mijn portemonnee in mijn tas(je) of rugzak. En ik laat een deel in mijn hotelkamer. Ik verstop dat meestal of leg het ergens in een kluisje. In hotels en hostels zijn in principe altijd kluisjes of ruimtes die opslot kunnen. In homestays is dit niet altijd het geval. Ik moet eerlijk zeggen, ik vertrouw het meestal wel.
De reden waarom ik altijd wat geld in mijn broek (of los in een tasje) heb, is omdat ik het dan altijd binnen handbereik heb en niet heel mijn portemonnee tevoorschijn moet halen. Het is niet alleen praktisch, maar dus ook veiliger.
Je kunt money belts kopen, je kunt dan het geld in zo’n band stoppen die je om je middel vastmaakt. Ik ben maar weinig bloggers of medereizigers tegengekomen die het hebben of een goed idee vinden; alsof de slechterikken dit ondertussen niet weten… Sommige hebben een ‘dummy’ portemonnee. Als je dan al beroofd wordt, dan nemen ze een portemonnee mee waar weinig geld in zit. Ik zeg, houd je geld gewoon goed in de gaten, zeker in drukke straten en markten, net als je eigenlijk in je eigen land moet doen.

5. Belangrijke papieren/informatie
Ik heb altijd een kopie of 2 mee van mijn paspoort, één in mijn backpack en een opgevouwen in mijn rugzak. Ik heb ook een foto van mijn paspoort gemaakt en in mijn mailbox zit een scan van mijn paspoort.
Belangrijke informatie staat in mijn mail en print ik ook nog weleens uit. Zorg ook dat je ergens de lokale noodnummers (112 nummer van het land) ergens hebt opgeschreven of in je telefoon hebt.

6. Het thuisfront
Ik meld mij in de meeste gevallen aan bij de Nederlandse Ambassades. Dat kan via deze website, https://informatieservice.nederlandwereldwijd.nl/
Als contactpersoon voor ambassades en vliegmaatschappijen kies ik meestal een vriend of vriendin, die ook Engels kan spreken. Via social media weten mensen over het algemeen wel waar ik ongeveer ben. Eén van de voordelen van social media. Als je niet al te veel met social media wilt doen, laat op z’n minst iemand uit je omgeving weten waar je bent en houd af en toe contact. Dat voelt ook prettig voor jezelf. Als ze dan al een tijdje niets van je horen, dan weten ze dat er iets aan de hand is.

7. Volg je gevoel
Soms voelt iets gewoon niet goed. Je hebt een vreemd gevoel bij een bepaald persoon, of bij een bepaalde plek. Ga weg! Luister erna, het gaat om jou. Durf je ergens niet alleen naartoe te gaan? Vraag iemand anders mee. Of ga niet. Doe niet iets waar jij je niet veilig bij voelt, durf ‘nee’ te zeggen.

8. Tegelijkertijd…heb vertrouwen
De meeste mensen willen je helpen als je hulp nodig hebt. Niet iedereen is een potentiële verkrachter. Gelukkig niet! Misschien juist omdat je een vrouw alleen bent, zijn mensen eerder behulpzaam, ze zijn dan toch iets meer beschermend. Dus vraag mensen om hulp als je hulp nodig hebt. Je kunt altijd een hotel, café of winkel binnenlopen. Eventueel bij een woning aankloppen.
Het meest vervelende is misschien nog wel dat je soms dubbel en dwars wordt afgezet, dat je veel en veel te veel betaald voor een rit, een product of eten. Mensen willen liever je geld, dan dat ze je iets aan willen doen.

Heb ook vertrouwen in jezelf. Je kunt het makkelijk alleen aan. Als je vertrouwen hebt in jezelf, straal je dat ook uit. Je loopt rechter en het lijkt alsof je gewoon door eigen woonplaats loopt; jouw maken ze niets!
En je bent eigenlijk nooit alleen. Je komt genoeg medereizigers tegen als je je accommodatie erop uitkiest. Of je komt andere mensen tegen tijdens een dagtrip. Of ga naar een meetup via Airbnb of Couchsurfing. Over het algemeen willen mensen helpen.

9. Om mee te nemen…
Sommige vrouwen voelen zich veilig om iets mee te nemen om zichzelf te beschermen. Let echter wel op, je mag niet overal pepperspray meenemen, laat staan een mes op zak hebben. Er zijn echter producten te koop die effectief kunnen zijn. Denk aan een alarm dat heel veel lawaai maakt, of een van die speciale fluitjes waar je bijna doof van wordt als je erop blaast. Als je het slot van je hotel- of hostelkamer niet vertrouwd, kun je een deurstop meenemen. Andere zweren weer bij een zaklantaarn; handig in het donker en om iemand mee te slaan.
Ik moet eerlijk zeggen dat ik zelf (nog) niets van bovenstaande mee neem. Ik heb drie vecht- en verdedigingssporten beoefend. Ik heb het slechts twee keer moeten gebruiken en niet eens omdat ik in levensgevaar was. Ik vind het gewoon walgelijk als mensen met hun piemel in hun hand om mij heen blijven lopen. Op een gegeven moment word ik dan zo boos dat ik iemand ga slaan. Dit soort gedrag is namelijk wel provocerend en bedreigend.

10. En vergeet vooral niet te genieten!
Narigheid is overal. Het is aan de andere kant van de wereld niet persé gevaarlijker dan in je eigen land. Sla de statistieken er maar eens op na. Vooral Amerikanen willen dan nog weleens schrikken; de kans om vermoord te worden blijkt in hun eigen omgeving hoger te liggen dan in het land aan de andere kant van de wereld. Probleem is echter vaak dat je simpelweg de taal niet spreekt, of tenminste niet goed genoeg om je te redden. Maar omdat de omgeving compleet anders is, wil het niet zeggen dat het er gevaarlijk is. Het was letterlijk tegenover mijn flat dat ik bijna ben beroofd van mijn tas. En ik woonde toen in een van de betere wijken van Den Haag. Een jongenman rende voorbij en probeerde mijn tas te pakken. Hij kreeg mijn tas niet mee, maar ik struikelde en viel op de grond en had 2 gaten in mijn broek en knieën. Iets dergelijks is mij in het buitenland nog nooit overkomen.

Zoals ik al schreef, ik heb slechts twee keer iemand zo goed als geslagen. En ook toen waren de locals er om mij te helpen. De laatste keer was in Turkije, daar had ik een man een paar klappen gegeven. Een auto stopte en hij zag mij en mijn vriendin wegrennen en ik zei iets in de trant van dat hij ons lastigviel. De man begon tegen de andere man te schreeuwen en wij rende weg. Aangekomen in het hotel vertelde we het tegen de mensen van het hotel. Ze pakte mijn hand en hielden mij vast pakte een doekje tegen het bloeden van mijn vinger. Die had ik opengehaald aan zijn tand. We kregen iets te drinken en ze waren heel erg aardig en behulpzaam. Over het algemeen willen de meeste mensen echt niet dat toeristen worden lastig gevallen, dat is slecht voor de reputatie van het land. En ja, ik weet dat je in sommige landen niet eens naar de politiek kunt als je wordt verkracht… Dat is verschrikkelijk, houd ook daar rekening mee in de desbetreffende landen! Kennis van het land en de cultuur is belangrijk, het begint dus echt met een goede voorbereiding. En voorbereiding is ook een heleboel voorpret!

No comments yet.

Geef een reactie

Reis met mij mee!
Over de wereld en door het leven, naar bestemmingen ver weg en dichtbij.
We respect your privacy.

UA-66295536-1